‘Directeur van een basisschool ben je 24 uur per dag’
(vervolg van voorpagina)
KOOG AAN DE ZAAN - “Als kleine jongen heb ik altijd wat met de natuur gehad. Ik heb mijn hele jeugd op boerderijen gewerkt. Van koeien melken tot werken in de bloembollen. Wat ik zo mooi vind is de hele dierenwereld. De verwondering van de natuur. Het komt altijd weer terug.”
De bijna pensionado had eigenlijk de droom biologie te studeren. Toen die niet doorging besloot hij de PABO te volgen. De toen nog verlegen jongen ontpopte zich als een ware organisator: “Op de PABO voelde ik mij pas echt vrij om mijzelf te ontplooien. Ik heb toen overal ingezeten en van alles georganiseerd. Ik had zelf een ‘drive-in-discotheek’ en organiseerde schoolfeesten.”
Na het afronden van de PABO werd hij meester in zijn geboorteplaats Uitgeest. Een aantal jaren later begon hij op 1 december 1984 op De Golfbreker. “Het was een prachtige periode om te beginnen, zo vlak voor Sinterklaas. Altijd een leuke tijd voor kinderen. Ik was meester van 37 kinderen. Toen heel normaal zo een grote groep”, zegt Ron.
De Golfbreker staat centraal in de wijk Westerkoog. In die tijd een nieuwe wijk in de Zaanstreek en de school groeide mee. “De Golfbreker was toen echt een spil in de wijk. Ouders en leerkrachten waren heel betrokken. Zaterdag was gewoon een vaste werkdag, dat hoorde erbij. We zorgden met elkaar voor sporttoernooien, organiseerden markten en hebben onze eigen speeltoestellen getimmerd. Dat soort dingen, vergeet je nooit meer.”
Vrije ruimte
Ron zegt: “Ik denk dat de langharige meester met de schildpad wel iets heeft aangewakkerd bij mij. Ik vind dat kinderen een bepaalde vrijheid moeten krijgen om zelf te kiezen wat ze leren. Ze moeten zin krijgen in het leren.” Zo heeft hij zich in zijn werkende jaren hard gemaakt voor creativiteit, muziek en sport. “Ik heb zelfs gekeken of we een radiostation hier op De Golfbreker konden organiseren”, zegt Ron. Ook krijgen de kinderen ruimte om een muziekinstrument te bespelen en wordt er judo lesgegeven. “Muziek is belangrijk voor de ontwikkeling van het brein. En uiteindelijk ook goed voor rekenen!”
Projectonderwijs
Maar als Ron praat over hoe de school vroeger ‘projectonderwijs’ gaf, begint hij echt te glunderen. “Dat is zo een mooie vorm van onderwijs. We kozen dan bijvoorbeeld ‘Noord-Amerika’ en gingen met kinderen zes weken lang naar die plek (denkbeeldig). We hadden het over alles wat met Noord-Amerika te maken had. De bizons, de burgeroorlog, wat ze ook maar interessant vonden.”
Hij vervolgt: “Wilden kinderen schilderen, dan deden ze dat. Tuurlijk wel met bepaalde structuur, maar ook heel veel vrijheid en ruimte voor de eigen inbreng."
Terugkijkend op de afgelopen veertig jaar, was het meest verdrietige toch wel de brand op 17 februari 2003. Dat vergeet Ron nooit meer. “Terwijl de vlammen door het plafond sloegen ben ik, samen met mijn collega, de school in gegaan. We hebben uiteindelijk twee computers kunnen redden. Het was wel echt linke soep hoor!”, benadrukt Ron.
Volgens de directeur is het onderwijs de afgelopen veertig jaar flink veranderd. "Het is een stuk individueler dan vroeger. De komst van computers heeft een hoop veranderd. Er is een hoop administratieve last bijgekomen. Dat was vroeger niet.”
Wat ook opvalt is dat er nu veel tijd gaat zitten in zorg, in plaats van onderwijs. "We moeten kinderen leren om te gaan met emoties”, zegt Ron terwijl hij een ‘praatplaat', met verschillende gevoelens uitgebeeld, op tafel schuift. Hij vervolgt: "Dan ga ik zitten en zeg ik ‘vertel, waar sta jij op deze cirkel'”
Elke ochtend geven kinderen aan hoe ze zich voelen. "We willen het voor zijn dat kinderen misschien gaan ontploffen. Als een kind niet zo lekker erin zit, is het de bedoeling dat de leerkracht hier aandacht voor heeft. "Ik denk dat op dit moment tachtig procent van mijn werkdag bestaat uit gesprekken met kinderen, over kinderen met instanties en ouders. Niet alleen ik, maar al mijn collega's bedrijven echt topsport!”
Blik naar de toekomst
Als Ron nadenkt over wat hij met al zijn vrije tijd gaat doen, raakt hij niet uitgepraat. "Directeur van een basisschool ben je 24 uur per dag. Mijn werk begint al in de ochtend bij het ontbijt. Als ik straks met pensioen ben, houd ik veel tijd over.”