'Het wordt een lijdensweg, maar stoppen is geen optie'
REGIO - Je kunt ‘m één keer doen; de ambitieuze klim van 21,1 kilometer op de Stelvio in Noord-Italië. Dat is al een uitdaging op zich... de berg twee keer bedwingen is nóg uitdagender. Dick, Saskia, Michel en Anne gáán ervoor. Inclusief afdalingen fietsen ze dan zo’n 115 kilometer, waarvan er maar liefst 55 klimmend afgelegd worden, met klimpercentages van 6 tot 11 procent. Dick Ranzijn, Saskia de Vries, Michel Ranzijn en Anne Smit van Rodi Media beklimmen 31 augustus de Stelvio met Squadra Grafica, een groep van achttien deelnemers, afkomstig uit de grafische sector. Het primaire doel is geld inzamelen voor kankeronderzoek, maar de sportieve uitdaging én de saamhorigheid maken er een schitterend en adembenemend evenement van.
Squadra Grafica (bijna) klaar voor Stelvio
Dick, Saskia, Michel en Anne hebben hun persoonlijke redenen om mee te doen. De broers verloren vorig jaar hun vader aan de gevolgen van kanker en ook de moeder van Anne kreeg in diezelfde periode te maken met een tumor. “Mijn vader kreeg een hersentumor, net als de moeder van Anne”, zegt Alkmaarder Michel. “Helaas overleed hij eraan. Je krijgt in zo’n periode echt mee hoe belangrijk onderzoek is, vooral op gebied van persoonlijk dna valt nog veel te onderzoeken en te verbeteren.” Anne: “Als hierdoor levens worden gered of verlengd is dat al prachtig nieuws. Daarom fietsen we mee en hopen zoveel mogelijk geld in te zamelen.” Voor Dick en Sakia is het niet de eerste keer dat zijn de Stelvio ‘doen’. Vorig jaar bedwongen zij ook de bergpas, die overigens ook hardlopend of wandelend gedaan kan worden. “Onze vader was toen al overleden en ik was daarvoor ook al diverse keren uitgenodigd om de Stelvio te fietsen”, zegt Dick. “Na zijn overlijden moest ik wel meedoen. De voorbereiding was belabberd... eind juni haalde ik mijn fiets uit de schuur, zodat de fietsenmaker een onderhoudsbeurt kon doen. Ik had veel te weinig getraind maar tóch lukte het om de Stelvio twee keer te bedwingen. Overal staan mensen langs de kant die je toejuichen, dat scheelt enorm. Het is een enorme sportieve uitdaging voor jezelf, maar je doet het samen als team.
'De voorbereiding was belabberd... eind juni haalde ik mijn fiets uit de schuur'
Vlak voor de start nog even een bord spaghetti naar binnen jagen en hupsakee... gaan! Onderweg zakte de moed me een paar keer in de schoenen. Ik kap ermee, denk je dan. Toch fietste ik door. Voor mijn vader. Je wil en kan simpelweg niet opgeven, dus fiets je door. Na een paar uur kom je - volledig gesloopt - boven en vlieg je vervolgens met snelheden van soms wel 80 km per uur naar beneden. Eenmaal beneden is het weer de hoogste tijd om te eten, want je bent al uren bezig en verbrandt calorieën als een gek. Dus wéér een bord pasta om vervolgens de Stelvio via een andere zijde te beklimmen. Dat werd een lijdensweg, maar ook hier gold: stoppen is geen optie. Er zijn zó veel mensen langs het parcours die je omhoog schreeuwen. Zo kom je voor de tweede keer boven en daal je vervolgens weer af naar het dorpje waar een fantastische finish is op een plein. Er is muziek, bier en het hele plein staat vol met mensen die je verwelkomen. Fan-tas-tisch... dát gevoel kan ik me nog zo goed herinneren. Daar doe je het voor. Tussen de bezoekers zijn ook veel kankerpatiënten, dus het maakt van alles in je los. Heel bijzonder allemaal. Achteraf las ik op de de medaille de tekst: ‘Jij hebt afgezien zodat de patiënt dat in de toekomst minder hoeft te doen’... daar word je wel even stil van. Dan is het tijd om te genieten met een biertje en muziek, maar dat hield ik niet heel lang vol hoor, haha. Na drie bier was ik wel klaar en dook ik lekker mijn bedje in.”
Extra remblokjes
Dat het hoe dan ook pittig wordt, is bij Michel en Anne wel duidelijk. Daarom zijn ze al flink gaan trainen. “We hebben al diverse fietsweekendjes gedaan, bijvoorbeeld in Zuid-Limburg waar je een aantal steile heuvels hebt”, vervolgt Anne. “Daarnaast doen we toertochtjes van 100 kilometer. Die klim wordt natuurlijk een hel, maar die afdaling dan... daar zie ik als een berg tegenop. Zó snel naar beneden, daar begin ik dus niet aan. Ik zal mijn remmen continu inknijpen. Of ik extra remblokjes meeheb? Tuurlijk!” Michel is net begonnen en fietst samen met Anne. “Ik kijk er ontzettend naar uit, ook al kom je jezelf onderweg een paar keer tegen. Het wordt loeizwaar, maar als ik de verhalen van mijn broer hoor, is het ook een fantastisch evenement. En we fietsen voor een goed doel hè. Daar doen we het allemaal voor.”
Dick: “Stelvio for Life is een stichting die alleen maar uit vrijwilligers bestaat. Elke euro sponsorgeld komt precies daar terecht waar het moet zijn: onderzoek naar kanker op persoonlijke en individueel niveau. Vorig jaar fietsten we als groep zo’n 50.000 euro bij elkaar. Het zou mooi zijn als dat dit jaar weer lukt. Wij hebben er veel zin in en zijn er helemaal klaar voor... nou ja, bijna dan.”
Squadra Grafica sponsoren? Zoek de teamnaam op www.stelvioforlife.nl en verhoog het bedrag voor kankeronderzoek.