Vervolg voorpagina: Op cultureel bezoek bij Stichting Koerdisch Huis
HAARLEM - Op de voorpagina van de krant heb je het begin van dit verhaal kunnen lezen. De krant werd uitgenodigd op de maandelijkse Koerdische avond in De Ringvaart.
Willem Brand & Adem Özgür
Op de bijeenkomst in juni kregen de bezoekers uitleg over de geschiedenis van de steden Diyarbakir, Kobani, Kirkuk en Amsterdam. Liederen in verschillende dialecten en rijke culturele inhoud waren de opvallende elementen. Tijdens de optredens voerden mannen en vrouwen en kinderen traditionele Koerdische dansen uit, aten samen en herdachten hun oude cultuur.
Bruidsjurken
Er waren workshops en diverse toespraken. In de grote ontvangstruimte zijn er bruidskurken en sieraden te koop. Er wordt sterke zwarte thee en koffie gedronken. De krant is bij een lezing over de geschiedenis van het Noord-Syrische stadje Kobani. Die stad werd in 2015 onder de voet gelopen door het IS-leger. Duizenden bewoners zijn toen naar Turkije gevlucht. Maar het Koerdische leger vocht terug en heroverde de stad stukje bij beetje.
'Het is goed om stil te staan bij waar we vandaan komen'
Adem: "Het is goed om stil te staan bij waar we vandaan komen. Veel van deze mensen komen uit die streek. Ze zijn gevlucht voor het geweld. Maar Kobani hield stand.” Als eerbetoon aan de stad wordt er onder begeleiding van steeds opzwepender muziek en gezang een traditioneel gerecht gekneed. Mannen en vrouwen apart dansen hand in hand.
Herinneren
Bijzonder om mee te maken dat het klaarmaken van eten samenvalt met dans en gezang. Ook de journalist krijgt een blaadje sla met daarop een heet goedje. Hij is niet de enige die snel een glas water neemt.
Adem: "We komen samen om ons land te herinneren en aan onze vrienden en familie te denken die er nog wonen. We voelen ons een volk, maar hebben geen land. We zijn verdeeld over Syrië, Turkije, Iran e Irak. Maar in elk van die landen worden we onderdrukt. In mijn verhalen wil ik mijn Koerdische achtergrond ook laten zien. Hoewel mijn toekomst onzeker is - ik heb na een jaar nog geen verblijfsstatus - ben ik ook bezig de Nederlandse taal en cultuur te leren. Ik vind dat die twee in balans moeten zijn. Ik ben immers hier.”
