Die goeie oude Albert Heijn
ZAANSTREEK - Wat is dat toch met ons ouderen, en kunnen we nog maar bitter weinig tegen vernieuwende technologische en praktisch ingestelde uitvindingen?
Onlangs was ik in een filiaal van het zeer bekende supermarktconcern dat uitgegroeid is van een kleine winkel in Oostzaan naar Ahold NV. Dat had meneer Heijn, toen hij in achttienhonderd zevenentachtig zijn kruidenierszaak begon, niet kunnen bevroeden. De tijd heeft zeker niet stilgestaan; dat realiseerde ik mij terdege toen ik samen met mijn vrouw langs de kassa wilde.
Het winkelwagentje werd nog net niet elektrisch voortgedreven
Een immense uitgestrektheid aan winkeloppervlakte lag voor ons toen wij het filiaal betraden. Het winkelwagentje werd nog net niet elektrisch voortgedreven. Dan viel ook nog eens op het uitvoerige assortiment én de diversiteit daarin. Al viel het ons op dat de echte Portugese piri piri saus niet voorhanden was. De verkoper had zelf nimmer Portugal bezocht, laat staan dat hij van deze saus gehoord had. Het was aanleiding tot een leuk winkelgesprek – komt haast niet meer voor.
Hij liet weten dat er toch vele andere heerlijk sausen waren, en welke je goed kon gebruiken bij verschillende smaakvolle recepten die in ‘Allerhande’ stonden, een magazine boordevol met recepten, zo lekker, indien goed bereid, dat je je boordevol mocht eten. Je kon de trots in zijn stem horen.
Mijn vrouw pakten de nog ontbrekende boodschappen om vervolgens naar de kassa te gaan om alles af te rekenen. Maar… er was geen kassa. Verwijderd. Zelf scannen. Alles in de tas en afrekenen. Ho maar…
Er kwam een oude dame controleren of je wel alle producten gescand had. Alles uit de tas. Toen mocht ik afrekenen en deden we alles in de tas. Het poortje bleef te lang openstaan. Misschien niet zo slim. Maar goed, toch maar mooi van meneer Heijn dat alles super snel gaat en we de kassière (zeer helaas) niet meer kunnen begroeten.