
Dagenplukker Martin Vermeulen schrijft een boek over zijn ziekte: ‘Beste tumor…’
Hij schreef twee brieven aan zijn hersentumor. In de eerste vergeleek hij de tumor met een zelfmoordterrorist: “Want als jij mij doodt, neem ik jou op zeker mee het graf in en is het ook gedaan met jou.”
Door Kor Kegel
In de tweede brief schreef Martin Vermeulen opnieuw over die lotsverbondenheid: "Als jij mij het leven zo zuur maakt dat ik eraan onderdoor ga, is het ook met jou gedaan."
En wat gebeurde? Na dertig bestralingen en een operatie was de helft van de tumor weggehaald. De andere helft kon niet operatief verwijderd worden vanwege de kans op nog meer hersenschade en verder functieverlies van organen en ledematen. "Op een gegeven moment gaat die tumor weer groeien en of het dan nog behandelbaar is? Mijn wereld is stukken kleiner dan voorheen, maar nog groot genoeg om elke dag opnieuw weer een dag te plukken", zegt Martin Vermeulen.
Ruimte
Op donderdag 11 augustus 2022 blijkt uit onderzoek dat de tumor geslonken is. "Het was alsof ik letterlijk meer ruimte in mijn hoofd kreeg, want ik kon weer schrijven. Ik begon aan verhaaltjes over mijn ziekte. Blogs heten ze dan, als je ze op je internet plaatst. Het was niet de bedoeling dat het een boek zou worden, en liever had ik het niet geschreven, maar nu het er ligt, ben ik er wel trots op", zegt Martin Vermeulen.
Hij is 59 jaar, werkte als journalist voor het Nieuwe Stadsblad/Groot Vlaardingen en het Rotterdamsch Nieuwsblad en was communicatiemedewerker bij onder andere de gemeente Schiedam. Het boek over zijn hersentumor heet ‘Verzonken horizon’ en hij presenteert het op zondag 4 februari in boekhandel Post Scriptum in het Hof van Spaland in Schiedam-Noord. Die dag is het Wereldkankerdag en Martin schenkt de opbrengst van het boek aan KWF Kankerbestrijding. Er zijn nu reeds 280 exemplaren verkocht; de oplage is 500.
Martin Vermeulen is altijd een positief ingesteld type geweest, blijmoedig, actief en sociaal. Hij liep dertien marathons en voetbalde, ging naar theater en café en toog eropuit. Bij een bodyscan in 2013 werd wel vastgesteld dat hij een RIP in zijn hoofd had: een Ruimte Innemend Proces. Hij had er geen last van. Na zijn verhuizing in 2021 van Schiedam-Groenoord naar Vlaardingen-Centrum voelde hij zich misselijk en duizelig en hij dacht dat het door de stress van de verhuizing kwam. Toch liet hij het onderzoeken. De uitslag van de MRI kreeg hij op een vrijdag de dertiende, in augustus 2021. Het RIP was uitgegroeid tot een hersentumor – de jaren ervoor werd nog gedacht aan een cyste. Vanaf dat moment wisselen gevoelens van angst, verdriet en boosheid elkaar af. Eerder was hij zijn moeder, broer Peter en beste maatje Peter Ronteltap aan kanker verloren. "Waarom nu ik?"
Bij de verhuizing naar Vlaardingen was hij nog niet getrouwd met Shirley uit Zoetermeer. Dat deden ze in mei 2023. Martin heeft een zoon van 35 en een dochter van 34 uit een eerdere relatie. Zijn dochter deed in 2019 met hem mee aan de Alpe d’HuZes om geld in te zamelen voor de strijd tegen kanker. "Ik heb thuis zes boeken staan van lotgenoten. Hun relaas heeft mij geholpen. Toen bedacht ik dat mijn blogs ook steun zouden kunnen geven. De uitgever vond wel dat ik al die verhaaltjes logisch met elkaar moest verbinden. Dat was een extra inspanning."
Therapie
Shirley: "Het schrijven van de blogs werkte als een therapie voor Martin. Het kostte hem veel energie, maar hij kreeg er véél energie voor terug." Uitgever is Klare Taal in Gouda. Deze ondersteunt mensen die een boek in eigen beheer willen uitgeven. In dit geval geeft Klare Taal het boek zelf uit. "Zo kan honderd procent van de opbrengst naar de kankerbestrijding!"
Hij leeft bewuster nu, plukt de dag. Het brengt hem zelfs tot een bedankje aan zijn hersentumor.