Enkel-sores voor Robin den Breems
Drie van de vijf spelers, die vorig jaar de overstap maakten van DVO’32 naar Victoria’04 keren terug op het oude nest.
Twee ervan maken het seizoen, omdat ze in de Broekpolder een bindende wedstrijd speelden, af in het derde elftal. Floris Keizerwaard speelde die bindende wedstrijd nog niet en lijkt zich op te maken voor een rentree in de DVO's hoofdmacht.
Ook Robin den Breems meldde zich af. Niet als spijtoptant. De talentvolle middenvelder kampt met enkel-sores en volgt (met pijn in het hart) het advies van zijn artsen: "Als je verstandig bent. stop er dan mee. Anders loop je over vijftien jaar achter een rollator". Dat afhaken liet hij in het najaar tegenover deze krant al doorschemeren, nadat hij halverwege een wedstrijd naar de kant gegaan was. "Het zat er al een tijdje aan te komen", legt hij zich erbij neer. "Ik speel namelijk al jaren met een brace. Toch hoopte ik, dat het medische veto nog even op zich zou laten wachten". Die wachttijd was hem echter niet gegund. "Ik liep al een aantal weken met pijn. Het zorgde ervoor, dat mijn niveau omlaag ging. Ik merkte, dat ik voetballend niet meer kon doen wat ik wilde en in goeden doen wel kon. Dat was frustrerend".
De tijd, die vrijviel heeft hij creatief ingevuld. "Ik heb het huis verbouwd". Nu die klus geklaard is zoekt hij toch weer naar een sportieve invulling van zijn vrije uurtjes. "Ik heb al wat padel gespeeld. Voetbal op niveau is geen optie meer. Ik ga mezelf eerst maar eens een beetje tegenhouden en zien hoe die blessure zich ontwikkelt. Daarna zou het me niet verbazen als ik toch weer ergens een potje ga spelen. Ik mis dat voetbal. Wel in een vriendenteam. Daar stap je, als het even niet meer gaat, tussentijds makkelijker uit dan bij het eerste".