‘De palliatieve zorg is écht mijn roeping’
ZorgPURMEREND - Werken in de zorg is een eervol beroep. Voor Cijna de Vries uit Purmerend is het écht haar roeping. Ze werkt bij Evean in een hospice én is vrijwilliger bij de Wensenambulance. Hierbij mag ze ongeneeslijk zieke mensen ondersteunen in hun laatste levensfase. “Dit is het mooiste werk dat er is.”
Door Rosalie Buding
Cijna werkte jarenlang in de zorg, toen ze uiteindelijk besloot de overstap te maken naar de palliatieve zorg. “Om dat te mogen doen, heb ik op mijn 57e nog de opleiding Verpleegkunde gevolgd” vertelt ze. “Toen ik eenmaal mijn diploma haalde, zag ik een mooie vacature bij Evean voorbijkomen. Ik solliciteerde, werd aangenomen en werk hier nu al een aantal jaar met veel plezier. Het bevalt me goed!”
Laatste levensfase
Cijna draait wisseldiensten. De dagdiensten omschrijft ze als wat hectischer, ‘s avonds is er meer tijd om samen met de vrijwilligers de mensen te verzorgen. “Bewoners liggen soms te piekeren, omdat ze weten dat ze hun laatste levensfase zijn ingegaan. Om hen te steunen, gaan we bij het bed zitten om met ze te praten, of ze komen ons opzoeken in de huiskamer. Het is heel bijzonder om mensen naar het einde van hun leven te begeleiden. Denk aan patiënten met uitgezaaide kanker of terminaal hartfalen. Het is zó waardevol als je in korte tijd een mooie band kunt opbouwen. Daarnaast steunt Evean de mantelzorgers. Zij kunnen bij hun zieke familielid zijn, zonder nog van alles te moeten regelen. Dat wordt voor ze uit handen genomen.”
Cijna. Beeld: aangeleverd
Wensen worden werkelijkheid
Haar passie voor de palliatieve zorg kon Cijna ook tot bloei laten komen als vrijwilliger bij de Wensenambulance. Hier werkt ze nu twee jaar. De Wensenambulance laat de laatste wens van terminaal en chronisch zieke mensen uitkomen en brengt ze hier met een speciale ambulance naartoe. Sommige bewoners kunnen op de locatie nog zelfstandig lopen, anderen zijn rolstoelafhankelijk. Cijna: “Het mooiste vind ik dat wij iemand even laten vergeten dat ze ziek zijn.” De wensen zijn variërend. “Soms wil iemand naar de begrafenis van een familielid, nog een keer naar het strand of met de hele familie naar het dierenpark. Elke wens maakt ontzettend veel indruk op me.”
‘Zó van genoten’
“Laatst was er een bewoonster van het hospice die nog heel graag naar het bos wilde. We liepen er een uurtje rond en aten een ijsje. Zo simpel kan het zijn. Achteraf was zij zó ontzettend blij. Een ander moment dat me bijbleef is dat een bewoonster een dag na het uitje met de Wensenambulance overleed. Ze had er echt van genoten. Dan ben ik blij dat we haar nog deze ervaring hebben kunnen bieden.” Geëmotioneerd: “Het is heel bijzonder om dit te doen. Alle lof dan ook naar de vrijwilligers en coördinatoren; van de chauffeurs tot medisch begeleiders. Dankzij hen kunnen we dit mogelijk maken.”
