Kerstverhaal
Het was een mooi avondje,
het was een volle maan
Het was een mooi avondje, het was een volle maan. Bij een klein huisje in het Westland klok er vrolijke muziek: let it snow let it snow let it snow. Er woonden vier mensen, maar zo te zien hadden ze het niet breed. Toch zag het er van binnen heel mooi uit er stond een prachtige kerstboom met lichtjes en slingers.
De volgende dag liep er een vreemde man lang dat huisje, hij had een koevoet in zijn hand. Ik dacht; dat kan toch niet. Ik bleef kijken tot ik zag wat er gebeurde. Die - ja echt - hij brak gewoon in, hoe kan hij dat nou doen bij z'n lief gezinnetje.
Ik besloot te kijken, maar het was echt heel stil, tot er opeens gerommel vanuit de keuken kwam. Zag ik dat nou goed, of toch niet? Maar wat gebeurde er bij het gezinnetje? "Hé Herma", zei Peet, "zullen we naar het dorp van De Lier gaan? Er is namelijk vanavond lichtjestocht." "Ja!" riepen hun kinderen. "Ja, dan is het toch nog een heel leuk kerstfeest!"
Richting de avond keek de arme familie toch zijn ogen uit. Maar wat er in het huisje gebeurde, dat weet nog niemand. Tot nu misschien, want ik was natuurlijk nog in het huis van die familie. Maar tot mijn verbazing zag ik opeens de Kerstman! Hij zei tegen mij "Ho, ho, ho, wat zie ik nu? Ben je aan het inbreken?" Ik schrok me rot en ik zei: "Nee, Kerstman, ik dacht dat u een inbreker was." De kerstman lachtte: "Ha ha ha."
'Ho, ho, ho! Ben je aan het inbreken?'
Plotseling ging de voordeur open. Ik en de kerstman stonden gelijk stil. "Wat doen jullie hier?" zei het gezinnetje, waarop wij antwoordden: "Wij gingen hier cadeaus brengen! Toen maakten we er met z'n allen nog een mooie kerstavond van."
Sven Grootscholten (12 jaar)