Kerstverhaal
Het ‘spul’
"Is er wat Theo", vroeg Lien aan haar man.
"'Het ‘spul’ (dochter, schoonzoon en de twee kleinkinderen) kunnen wij beter niet uitnodigen met kerst”, antwoordde Theo. "Want ik weet al hoe het gaat. Ze komen ieder met een eigen mobieltje en je hoort ze niet. Lekker gezellig!”
"Ja”, zei Lien. "Daar heb je gelijk in. Ik sta uren in de keuken. Ze schrokken dat heerlijke diner naar binnen om dan zo snel mogelijk op de bank weer met hun mobieltje aan de slag te gaan. Ze hebben binnenpretjes en wij zitten er voor spek en bonen bij.”
"Misschien heb ik een idee”, zei Theo. "Op zolder hebben we nog een sjoelbak, even in de was zetten, goed uitwrijven en hij doet het weer!”
"En ik maak een mand met cadeautjes, schrift erbij dan kunnen we de stand bijhouden. Dat wordt een echte competitie”, zei Lien.
Oma Lien en opa Theo werden steeds enthousiaster. Nu het ‘spul’ nog.
Kerst
De tafel in de serre werd uitgeschoven, de glimmende sjoelbak erop gezet, de stenen netjes opgestapeld en de prijzen in een mandje ernaast gestopt. De bel ging en het ‘spul’ kwam inderdaad binnen met hun mobieltjes in de handen.
"Fijn dat jullie er zijn”, riep oma enthousiast. "Leveren jullie mobieltjes maar in, want deze kerst bepalen opa en ik hoe wij ons gaan vermaken.”
Het was even wennen in het begin, het was best een omschakeling, maar het werd toch gezellig. Iedereen had weer contact met elkaar en er werd weer samen gelachen. En toen het ‘spul' naar huis ging, was het later dan anders. Ze zeiden: "Brengen jullie de sjoelbak nog maar niet naar zolder hoor, want dit was echt gaaf! Bedankt!" Het ‘spul' vergat zelfs hun mobieltjes. En een lol dat oma en opa hadden!
Ineke Middelburg De Jong