Kerstverhaal
Kerst is Kerst niet meer
Vroeger beleefde je als kind de kerst veel meer als de kinderen van nu. Ik was als kind opgegroeid in een gezin met 8 kinderen. Mijn moeder begon al twee maanden voor kerst te zorgen, dat iedereen helemaal in het nieuw ging. Voor het eten, en dat was toen in mijn ogen nog speciaal kersteten, zoals een broodje voor allemaal, een eierkoek, krentenbrood, een plak ham op je brood was ook nog iets feestelijks, en konijn. Mijn vader kocht bij de tuinder waar hij werkte bloemkool.
Rondom dat kwam je als kind steeds dichter bij de Kerst. In het begin werd alleen de kerststal uitgezet. Als kind speelde ik hele verhalen met mijn zusjes rondom die kerststal. Het liefst was je engel en dan mocht je een laken om.
In de kerk hing ook een fijne sfeer, al dat klokgelui vond je als kind heel prachtig. Je ging mee naar de nachtmis en als je dan om één uur ‘s nachts thuis kwam stond de tafel gezellig gedekt. Als je ouder wordt en nog thuis woont is er nog steeds dat fijne gevoel rond Kerst.
Wanneer je dan getrouwd bent, probeer je dat gevoel over te brengen, maar dat valt tegen, omdat je maar samen bent is het rustig en stil. Als er dan kinderen komen denk je, het komt wel weer terug. Het blijft dan toch moeilijk om de kerstsfeer te maken zoals je dat zelf beleefde.
Je versiert het huis, maar de animo om nog een echte boom in huis te zetten zakt steeds meer af. Want dat geeft rommel dus er komt een kunstboom. Ik zet ook alleen nog maar de kerststal van vroeger thuis, met van die grote beelden van gips. Hier en daar zijn er stukjes af, maar het brengt me nog wel jeugd herinneringen. Als je nu de kinderen vraagt, wat merk je van kerst, dan is het 'De mensen kunnen kerstbomen kopen en de winkels zijn versierd.' Maar voor zichzelf hebben ze weinig gevoel dat het kerst is. Het eten wordt steeds moeilijker om nu nog iets aparts te brengen voor kerst. Want vandaag de dag leven we in weelde en is het eigenlijk elke dag feest.
Toos Kortekaas