
Het jaar van... René van Dijk
'Proactief het Westlandse verhaal vertellen'
“Er gebeurt hier heel veel moois, maar dat laten we veel te weinig zien.” Afgelopen jaar ergerde René van Dijk, beheerder van sporthal De Wielepet in Monster, zich duchtig aan de manier waarop Westland het landelijke nieuws haalde. “We moeten er met z’n allen voor gaan: één team voor één gemeenschappelijk doel.”
Door Esdor van Elten
Problemen bij de sinterklaasintochten bleven dit jaar gelukkig uit, maar toch gebeurden er de laatste maanden genoeg dingen waar René van Dijk zich over kan opwinden. De teneur om bloemen ‘bosjes gif’ te noemen, de lozingen van bestrijdingsmiddelen door een tuinder, een andere tuinder die niet goed bleek om te gaan met zijn arbeidsmigranten en als klap op de vuurpijl een Haagse cabaretier en columnist die Westland ook nog eens als ‘giftigste gemeente van Nederland’ bestempelde. “Er gaan in het Westland net zo als in alle andere gemeenten dingen mis. Je hebt ook hier ondernemers die het niet zo nauw nemen met de regels. Daar moeten we zeker afstand van nemen. Maar er zijn zoveel mooie dingen waar we ons in onderscheiden. Dat komt veel te weinig voor het voetlicht. Waarom belt niemand die Bral eens even met een uitnodiging om te komen kijken hoe het er hier ècht aan toegaat? Waarom vertelt niemand dat we hier juist bloemen telen met vrijwel geen bestrijdingsmiddelen? En niet alleen bloemen: We telen tomaten met een minimum aan water. We hebben kassen die energie opwekken in plaats van energie verstoken. En we kunnen CO2 uit de lucht halen. Ik ken iemand die sla teelt. Alle keurmerken die er maar zijn op het gebied van milieu en gezondheid heeft ie. Maar dat vindt hij gewoon. Dat verhaal wordt dus niet verteld, maar dat zou wel moeten. Of dat nergens in Nederland zoveel geld wordt opgehaald voor goede doelen. Er is geen bedrijf of dat sponsort wel iets. Ook dát is Westland.”
Maar wie moet dat verhaal dan gaan vertellen? “Dat moeten we met elkaar doen”, vindt René. “Maar iemand moet wel de regie nemen en in mijn ogen moet dat de gemeente zijn.” Nu heeft de gemeente daar juist plannen voor ontwikkeld en een bedrag van 1,1 miljoen voor uitgetrokken. Dat juicht René toe. Maar vervolgens ziet hij met lede ogen aan hoe verschillende politieke partijen die plannen dan weer afbranden: Als je echt iets wil veranderen moet je er sámen voor gaan staan.” En dat kan, denkt hij: “Als we met Team Westland een actie ondernemen, dan trekken we met elkaar hetzelfde shirt aan. De topondernemer zit hier naast de tuinarbeider, maar ze zijn gelijk. Ze vormen één team, met één gezamenlijk doel. Met één gezamenlijke vijand: de ziekte kanker. En daar is hun persoonlijke positie even aan ondergeschikt. Dat zouden de politieke partijen ook eens moeten doen. Niet jezelf profileren ten behoeve van je achterban, maar je politieke kleur even thuis laten en sámen optrekken voor Westland.”
Naar buiten én intern
Hoe ziet hij dat dan voor zich? Wat René betreft moet het doel tweeledig zijn. “Allereerst, onze tuinbouw hééft een verhaal. Dat moet naar buiten. Laten zien waar we goed in zijn. We hebben technologie om optimaal ecologisch en energiezuinig te telen. Dat betekent ook dat we hier hoog technologische banen hebben. Nederland is trots op een bedrijf als ASML, maar onze tuinbouw doet daar niet voor onder. Laat dat zien en maak ook onze eigen jeugd trots op deze sector. Dat ze geen piloot willen worden, maar veredelaar bij Rijk Zwaan of ontwerper van klimaatsystemen.”
En in het verlengde daarvan moet ook de Westlander zelf trots gemaakt worden op zijn streek. Daar ziet hij ook een rol voor zichzelf weggelegd: “Het begint bij de jeugd, dus volgend jaar gaan we sportwedstrijden voor het goede doel organiseren. Wat mij betreft kunnen we een deel van die 1,1 miljoen beter besteden aan je eigen jeugd, en toekomst dan aan zomaar een PR-bureau. En kijk ook naar wat er al gebeurd, en wat er al gemaakt is. Een voorbeeld: Peter Tetteroo nam dit voorjaar contact met me op. Hij heeft al meerdere docu’s gemaakt over het Westland en is al bezig met de sector. Ik zeg niet dat dit de enige weg is, maar weet zeker dat als je het goed aanpakt ook de grote bedrijven mee willen denken en investeren in het juiste verhaal. We moeten alleen niet naar elkaar blijven kijken wie het voortouw neemt.” Zelf gaf René in de zomer het goede voorbeeld door met het duo Jan en Alleman deze zomer het lied ‘Trots op Westland’ te maken. “Dat is inmiddels al 140.000 keer bekeken.”
Het gesprek aangaan
Hier kan, wat René betreft, de gemeente een regisserende rol in spelen. "Maar we doen het wel als Westlanders met elkaar.” Maar ook de gemeente kan praktisch dingen aanpakken, denkt hij: "Regie is één ding, ze moeten ook zèlf het verhaal vertellen en trots uitstralen. En proactief handelen. Actie ondernemen als er dingen mis gaan. Niet afwachten tot de zoveelste journalist weer hierheen komt na een incident, maar zelf handelen. Bel een club als Kick Out Zwarte Piet in augustus al op. Laat zien wat er al voor goede dingen gebeuren. Dat we hier echt niet zo halsstarrig vasthouden aan alles, maar dat ook hier dingen veranderen. Ga het gesprek aan.”