Column Marcel van Stigt: Blue Monday
ColumnEen neutrale blik vanuit het slaapkamerraam naar de hemel leerde mij dat Blue Monday in stijl was begonnen: een wolkendek zo grijs als een postduif. Het zag er ook niet heel erg aanlokkelijk uit om naar buiten te gaan. Gelukkig hoefde dat ook niet. Alleen even in de loop van de dag de geleegde afvalcontainer – ook al zo grijs – terug op zijn plek bij de schutting zetten en voor de rest kon ik gewoon binnenblijven.
Maandag is deadlinedag. Dan moet ik er als redacteur voor zorgen dat alle doorgemailde berichten, artikelen, eigen verhalen en foto’s aan het eind van de dag klaar staan, zodat ik die op dinsdag opmaakdag in de krant kan zetten.
Daar hoef ik de deur niet voor uit. Ik zit comfortabel in de huiskamer. Laptop op de eettafel, lekker bij het raam, kopje koffie naast me. Meestal alleen, want mijn vriendin is dan naar haar werk. De buren kennelijk ook, want het hofje waar we wonen is op maandag stil en verlaten. Binnen heerst dezelfde rust. De radio blijft uit.
De hele dag ben ik in een kalm tempo, maar wel zonder pauzes, aan het werk. Heerlijk. Na eilandbeheerder, chocoladetester en professioneel filmkijker heb ik namelijk de leukste baan die je maar kunt bedenken. Met als hoogtepunt het tikken van mijn wekelijkse column. Heel af en toe merk ik dat ik vrolijk aan het neuriën ben.
Dat hele gedoe rond Blue Monday gaat eigenlijk aan mij voorbij. Grijze lucht? Nou en? Daar word ik niet somber van. Lege portemonnee na de feestmaanden? Geen last van. Goede voornemens die sneuvelen? Geldt niet voor mij.
Mijn beste voornemen ooit heb ik een halfjaar geleden gemaakt en daar houd ik me moeiteloos aan: sporten bij Crossfit in Zwaag. Tweemaal per week een pittig uurtje core & balance. Burpees, butterfly crunches, kettlebell swings, squats, push-ups – ik ben er inmiddels allemaal heel vertrouwd mee. Wel moet ik af en toe naar adem happen. Maar, zoals de dochter van mijn vriendin empathisch zou zeggen: “Dan voel je dat je leeft”.
Maar wat zeg ik? Twéé keer per week? Ho ho, ik heb dat vorige maand stoer opgeschroefd naar dríe keer per week. Elke maandagavond, woensdagavond en zaterdagmorgen. Rood omcirkeld in mijn agenda. Alle andere privé-activiteiten bouw ik daar omheen.
Dat is voor mijn vriendenkring wel even wennen:
“Ga je vanavond mee stappen?”
“Nee, ik ga sporten.”
“Oh.”
Het is deze maand trouwens wel opvallend druk in mijn sportschool. Goede voornemens? Het heeft er alle schijn van. Het betekent dat de lessen, waarvoor je je via een app kunt aanmelden, sneller dan voorheen volgeboekt zijn. Ik moet er nu vlot bij zijn wil ik op mijn favoriete tijdstippen kunnen sporten. Een enkele keer was ik te laat en moest ik uitwijken naar een lesuur dat mij niet zo goed uitkwam.
Ik zal even geduld moeten hebben. Wachten op de eerste afhakers. Zodra er weer wat goede voornemens teniet zijn gedaan zal het binnenkort op mijn school beslist een stuk rustiger zijn.