Gemeenteraad over Ria: ‘Samen de ladder op’
PolitiekBERGEN - De gemeenteraad is er om te besluiten. Vroeger kon het wel eens nachtwerk worden. Dat is nu anders, iedereen op tijd naar bed.
Door: Ed Bausch
Want raadsleden doen hun werk ook maar naast hun baan of vrijwilligerswerk en daar moeten ze de volgende ochtend weer fris en fruitig aan de slag kunnen. Dus er is een heel traject van commissievergaderingen. Voor één item soms wel twee commissievergaderingen. Voor technische vragen aan het College, zodat er nog tijdige aanvullende informatie kan komen. Voor politieke debatten. Vooral dat laatste maakt mogelijk dat vergaderingen van de gemeenteraad beheersbaar blijven. Over het algemeen zijn de scherpste politieke kantjes er dan al van af. Maar er zijn ook RIA’s gekomen, Raadsinformatiebijeenkomsten. Dan kunnen de raads- en commissieleden in een vroege fase kennis nemen van iets uit de samenleving of van een beleidsvoornemen en gedachten aandragen voor bijvoorbeeld de ambtenaren en de wethouders. Ze kunnen er ook al burgers aan het woord horen. Vorige week donderdag begon het politieke seizen met zo’n RIA.
Klimaat
Het begon met het klimaatprogramma. Dan krijg je de ene na de andere sheet geprojecteerd met doelstellingen, schema’s, meerjarenplanning. Dan gaat het over aardgasvrij, energie besparen, duurzame opwekking, water (het te veel of te weinig), snelheid brengen in de transitie, uitvoeren warmteprogramma, verduurzamen bedrijventerreinen. Terwijl wij willen weten: kunnen we het betalen, wanneer gebeurt het, hoe komen we aan subsidie, wie kan goed adviseren? Krijg ik een zonneweide achter huis, electriciteitsmasten? De overheid heeft een doel, nadelige klimaatverandering proberen tegen te gaan, de raadsleden moeten de maatregelen straks kunnen uitleggen aan hun achterbannen. Ja, het leven van een raads- of commissielid is geen sinecure. Dus bij de les blijven als een projectleider al die schema’s aan je presenteert, je kunt helemaal aan het begin van iets nog bijsturen.
Hoe erfgoed behouden?
Daarna kwam Erfgoed aan de orde. De Omgevingswet vraagt ook op dit terrein een beleidsplan. Dat heeft de raad al vastgesteld in het voorjaar. Nu gaat het om het programma. Moet daar in staan dat de gemeente panden of objecten kan gaan aanwijzen als monument? En als…hoe gaat zoiets dan, zonder dat betrokkenen zich terugvinden bij de Raad van State. Sloop zou wel moeten worden ontmoedigd, want weg is weg. Een gebouw beschermen, bijvoorbeeld de Petrus en Pauluskerk in Bergen, maar wel toestaan dat dicht er op huizen worden gebouwd? Het gaat om beeldbepalendheid, maar ook om dagelijkse beleving.
Zachte landing mogelijk maken?
Het ging ook over participatie. Gaat dat nou goed in de gemeente. Moet het beter, anders? “Samen de ladder af”, zo begon de projectleider. Nou ja, uiteindelijk moet je allemaal ook weer die ladder af. En dan is de vraag of iedereen dan nog altijd met verhitte hoofden tegenover elkaar staat, of dat er acceptatie, berusting, begrip, hopelijk geen eeuwigdurend vijandschap. Ergens moet een kiel worden gelegd om het participatiebootje over woelige baren te laten varen en toch een zachte landing te laten maken. In zo’n RIA kunnen de Raadsleden, met de ambtenarij, werken aan zo’n kiel. Zodat ‘Ik zal je kiel halen” hopelijk minder vaak hoeft te klinken.