Taal als middel om de wereld te begrijpen
Hoe leef je door als je kind besluit niet meer te willen leven?
Door Arjan Hoogvorst
REGIO - Enkele dagen voor kerst 2018 stond de wereld abrupt stil voor Marjolein Voorberg, haar echtgenoot en dochters. Hun zoon en broer Elon had een einde aan zijn leven gemaakt en liet zijn familie, vrienden en andere dierbaren ontredderd achter. Een tijd van enorme leegte en pijnlijk verdriet brak aan en duurt nog altijd, tot in de eeuwigheid. Onbeschrijflijk. Toch vond Marjolein de kracht om haar gevoelens en die van haar naasten te verwoorden in een boek: Pittig. De presentatie is vrijdag 12 september, in de Wereld Suïcide Preventie Week.
Voorberg is een bekende naam in Bergen en Schoorl. De familie runde respectievelijk in beide dorpen jarenlang een schoenenzaak. Marjoleins wieg en lagere school stonden in Bergen, zij woonde als kind in Schoorl, vervolgens als tiener in Bergen en ze sprong vele jaren regelmatig in als verkoopster in het familiebedrijf. Inmiddels woont ze al geruime tijd met haar man in Heiloo.
“Onze zoon Elon stapte op 22-jarige leeftijd op 21 december 2018 uit het leven”, begint Marjolein (67) het gesprek in de zonovergoten tuin in Heiloo. Een dag waarop duisternis als een loodzware donkere deken over het leven van Marjolein en dierbaren viel. “Elon was een intelligente jongen, met veel vrienden en humor, was bedreven in sport en een goede muzikant, vooral op piano. Hij studeerde aan de UVA in Amsterdam. Zijn leven was voorbij en wij moesten verder zien te gaan, terwijl wij waren ingestort en met ons alles en iedereen om ons heen…”
Samenkomst
Hoe doet een mens dat in godsnaam? Hoe pak je de draad weer op? Hoe zie je kans om te rouwen, in een voortrazende en nogal veeleisende maatschappij? Tijd en gelegenheid vinden om het enorme verdriet te verwerken, ermee verder te gaan in het leven? Het valt te lezen in Marjoleins boek, dat de twaalfde september wordt gepresenteerd in het Alkmaarse Murmellius Gymnasium.
“Elons vriendenkring komt jaarlijks op zijn geboortedag in juli bij ons samen in de tuin”, vervolgt Marjolein. “Dan eten we samen onder meer Oreo-koekjes en zelfgemaakte kruidenboter, waar Elon zo gek op was. Telkens weer een bijzondere samenkomst, met vrienden die nu inmiddels tegen de dertig lopen. De vriendenkring is ondertussen uitgebreid met partners en zelfs kinderen. Voor ons allemaal is dat samenkomen enorm belangrijk.”
Belangrijk boek
Met haar boek wil Marjolein de nodige aandacht vragen voor de impact van zelfdoding. Hoe daar redelijk mee om te zien gaan, valt voor betrokkenen maar eigenlijk voor iedereen in onze maatschappij niet mee. “We weten er met z’n allen niet zo goed raad mee. Tijdens die samenkomsten maken wij veel grappen in de stijl van Elon. Dat helpt ons en de jongelui om de zwaarte er wat af te halen. Verder leef ik zelf van taal, zowel privé als beroepsmatig. Taal is mijn middel om de wereld te begrijpen, om er vat op te krijgen.” Vandaar ook haar boek, dat Marjolein gedurende het rouwproces heeft weten te schrijven. Een belangrijk boek, zo blijkt.
Angst en onzekerheid
Marjoleins echtgenoot Mike heeft een dochter in Israël uit een eerdere relatie. Die in Haifa woonachtige dochter verloor zo'n twintig jaar terug haar toenmalige geliefde door een bomaanslag.
Lees verder op pagina 3