Luuk Kroesen overwintert down-under
Nietsdoen is niet aan Luuk Kroesen besteed. Maakte hij ooit, om zijn conditie op te vijzelen en selectie voor Oranje O17 te verdienen, hardlopend meters op het jaagpad langs de Vlaardingse Vaart, in het najaar vloog hij vele duizenden kilometers naar Australië om daar aan zijn cricket-skills te werken.
Zijn broer Gijs was hem voorgegaan en met mooie verhalen thuis gekomen. Het maakte hem niet alleen nieuwsgierig en gretig, maar stuwde ook de ambitie om “mezelf als persoon en cricketer verder te ontwikkelen”. Voordat het zover was moest hij wel geduld hebben, “want ik wilde eerst mijn studie afmaken en om de reis te betalen, de spaarpot vullen”. In september streek hij neer bij Perth Cricket Club, waar hij in voormalig Excelsior'20-speler en bowling-coach Mark Atkinson een bekwaam mentor trof. "Ik wilde mijn techniek verbeteren en mentaal sterker worden”. Begin april keert hij terug en acteert dan weer op Thurlede. Met het gevoel, dat het half jaar Australië hem inderdaad sterker gemaakt heeft. "Ik hoop, dat ik met de ervaring, die ik opgedaan heb en de lessen, die ik geleerd heb een ondersteuning kan zijn voor Excelsior. Dat is nodig, want we gaan, met drie degradatieplaatsen en tegenstanders, waar nauwelijks een zwak team tussen zit, een zware competitie tegemoet”. Daarbij dicht hij zich een dienende rol toe en noemt geduld daarbij zijn sterkste kant. "Zeker als we in een inning lang aan bat zijn is het zaak het koppie erbij te houden en het geduld niet te verliezen. Op die manier wil ik anderen de ruimte geven en in staat stellen om runs te maken”.
Individueel heeft hij de lat nog niet hoger dan de Nederlandse topklasse gelegd. "Aan een buitenlands avontuur denk ik niet. Daar ben ik niet aan toe. Laat ik er eerst maar voor gaan zorgen, dat ik voor mijn club goed ga presteren".