Leen Mulder met bestuurspensioen
Leen Mulder, sinds 2017 secretaris van SVV, had vorig najaar zijn aftreden en afscheid al aangekondigd: in januari zou hij als een soort ‘er is een tijd van komen en een tijd van gaan’ zijn taak neerleggen. En dat gebeurde.
“Voetbal is niet echt zijn ding”, weten zijn bestuurscollega's te vertellen. Niettemin zegt hij zelf het spelletje wel leuk te vinden: Het beheerst zijn humeur na een verloren wedstrijd echter niet. “Bij winst ben ik tevreden en bij verlies denk ik: dan moet je gewoon beter je best doen.” Mulder was voornamelijk achter de schermen bezig en maakte van de bestuurskamer en kantine, eerst lange tijd bij SVDPW, waar hij tot aan het opheffen van die club zeven jaar secretaris was, en daarna bij SVV zijn tweede thuis: altijd aanspreekbaar en niet gauw van zijn stuk te brengen. Ondertussen zag hij bij de rood-groenen liefst zes voorzitters gaan en komen.
Begonnen met, zoals hij het in een verhaal op de site van SVV invult, hand- en spandiensten, nam hij er een jaar later het secretariaat en de ledenadministratie over. Uiteraard kostte het hem voordat hij over zijn aftreden de kogel door de kerk joeg figuurlijk wat slapeloze nachten. “Natuurlijk ga ik iets missen. Vooral de contacten, die ik met de leden en mensen van buiten de club had. En vergeet de traditionele zaterdagmiddagborrel niet. Heel ontspannen. Daarvoor kom ik heus nog wel eens wat keertjes terug”. Echter niet op de dagen, dat hij met zijn echtgenote een weekendje weg is.
Mulder, die binnenkort de 77 aantikt, ziet zich zonder die SVV-administratie, niet in een zwart gat vallen. Hij gaat de tijd niet alleen vullen met reizen, maar ook met zijn hobby: genealogie en stamboomonderzoek. "En als er vanuit de club vragen of projecten zijn, sta ik altijd open om te helpen”. Dan vervolgt hij met datgene waarmee hij destijds begon: hand- en spandiensten.