Het geduld van Piet werd beloond
NieuwsOOSTZAAN - Annie en Piet van Ingen-Klarenbeek, nu achtentachtig en vierentachtig jaar, zijn op 14 januari vijfenzestig jaar getrouwd. Bijna was de trouwerij destijds in het water gevallen. Letterlijk, want op de belangrijkste dag van hen beiden was de dijk van het Noordzeekanaal doorgebroken en stond heel Tuindorp Oostzaan onder water. De trouwauto’s die voor de bruiloft gereserveerd waren, werden ingezet voor hulpverlening aan de inwoners.
Zo kwam het bruidspaar een half uur te laat aan bij het gemeentehuis, waar de ambtenaar burgerlijke stand al bijna wilde vertrekken, maar toen ging het feest toch nog door.
En nu is het feest in de Irisstraat, want zo’n jubileum, dat wil wel. Hun leven ging niet altijd over rozen, maar over het algemeen waren het goede en mooie jaren. Ze kregen drie gezonde kinderen. Eerst twee jongens en toen kwam er na bijna tien jaar nog een verrassingsbaby, een meisje, die de naam Sylvia kreeg. Zeven kleinkinderen verrijkten hun leven en nu is er ook al een achterkleinkind.
Annie was negentien jaar toen ze haar Piet het jawoord gaf. Ze woonde in Amsterdam, maar werd in die jonge jaren geplaagd door tuberculose. Twee jaar heeft ze gekuurd in Laren, maar haar Piet bleef haar trouw. Hij wachtte keurig op haar herstel en zo werd zijn geduld beloond. De gezondheid van hen beiden was nogal eens spelbreker, maar ze zijn er beiden nog. Ze zijn nog blij met elkaar en hoewel Annie niet zoveel meer kan doen, draait de huishouding op rolletjes, mede dankzij de inzet van Piet. Hij kan alles en doet ook alles. Vol trots laat hij de keuken zien: “Kijk eens, helemaal zelf gemaakt!” Het is een prachtkeuken.
Die handigheid heeft hem zijn hele leven geholpen. Vraag hem maar eens wat hij voor werk gedaan heeft, dan begint hij te lachen en barst los: “Ik heb van alles gedaan. Van schillenboer tot houtbewerken, van automonteur tot elektricien en bij de bussen heb ik gewerkt. Ik kon er wel niets van, maar dan belde ik een monteur op die het wel kon en die legde mij dan uit hoe ik een bepaalde reparatie moest uitvoeren. Meestal ging het goed.”
Uiteindelijk werkte hij bij de busremise. Piet was de praktische doener in huis, en Annie was een duizendpoot op creatief gebied. Ze laat een paar eieren zien, waar ze kunstwerken van gemaakt heeft. Poppen die ze heeft aangekleed, geborduurde ‘schilderijen’, Tiffany lampen waar je van gaat watertanden, felicitatiekaarten, en zo kan ze nog wel even doorgaan.
Ook hadden ze een caravan waar ze meer dan dertig jaar met veel plezier naar toe gingen. Piet was altijd aan haar zijde. Hij maakte alles wat kapot was heel, lijstte alles in, deed de finishing touch voor de kunstwerkjes van Annie en zo was het stel altijd bezig. Ze kunnen terugkijken op een fijn leven.
Barbara van Wijk
