Het huisje van toen
NieuwsEr is overal een plek, zoals ook in Oostzaan, waar de tijd en het leven altijd stil zullen staan;
Daar woont het verleden, verborgen in de sfeer, van herinneringen aan vroeger en ervaringen van weleer;
Toen er water uit de put kwam en veen uit de grond, toen iedereen op het dorp het ‘Oostzaans’ nog verstond;
En de molen nog maalde op het oude Weerpad, de veldwachter het opwinden van de kerkklok vergat;
Melkbussen in de jol, een plat waar koeien op staan, dat zag je vroeger in het dorp Oostzaan;
De gasfabriek zorgde voor licht op de straat, toen was daar toch iedereen mooi bij gebaat;
De dijken braken, het polderland liep onder, maar dat kwam weer goed, het was een wonder;
En als je je paard wilde laten beslaan, kon je naar Arie de Smid op het Zuideinde gaan;
Aan het oude Spoorpad stond het mooie station, het werd gesloopt zonder pardon;
Er is veel gebeurd in het dorp Oostzaan, en zo af en toe mag je er bij stil blijven staan;
Geschiedenis maak je, zo zegt het verleden, door veel te vertellen in het heden;
Er brandt daar een lichtje in dat huisje van toen, het ligt goed verborgen onder het groen;
Maar kun je het vinden, leg je verhalen er maar neer, je leest ze wel weer terug op een keer;
Ze worden goed bewaard en er is een regel die geldt dat ze regelmatig worden doorverteld.
Sonja Duba Oudheidkamer Oostzaan