Eenmaal een lab, altijd een lab
NieuwsOOSTZAAN - Ze is zo zwart als roet, van haar neuspunt tot haar staartpunt, ze is superzacht en vier maanden oud. Ze is onstuimig en speels en ze vreet elke pantoffel op die ze tegenkomt, maar ze heeft een paar puppy-ogen die je hart keer op keer doen smelten.
Op een boerderij in Gelderland werden tien puppy’s geboren, acht zwarte en twee bruine. Toen ze groot genoeg waren mochten ze hun moeder verlaten. Saartje was de laatste die nog over was van dat grote nest. Ze ging mee naar Oostzaan. Een hond in huis is leuk en gezellig en Saartje werd de derde labrador, want eenmaal een lab, altijd een lab.
In Oostzaan was ze meteen helemaal thuis en ze is, hoe kan het ook anders, dol op het Twiske. Ze is een echte waterrat en houdt van water en van grote plassen. Dat heeft ze geërfd van haar vroege voorouders, die getraind werden om vissen en visnetten binnen te halen in de ijskoude wateren van Newfoundland.
Het water trekt haar aan en de ringvaart in het bijzonder. Uit nieuwsgierigheid liep ze een keer helemaal langs het uiterste randje, totdat ze wegzakte en met een plons kopje onder ging. Het lukte haar niet om op de kant te klimmen, dus tilde de baas haar weer op het droge. En of ze geschrokken was? Welnee, ze vond het een avontuur, dat kon je zien, want labradors houden wel van een uitdaging. Saartje is trouwens voor de duvel niet bang. Als de baas in Het Twiske praatjes maakt met andere hondenmensen, wil ze graag vriendjes maken.
Sommige honden hebben het niet zo op een drukke dreumes die net komt kijken en snauwen haar af. Dan trekt Saartje zich terug, want ze luistert braaf en ze spreekt goed hondentaal.
Met de drie kippen in de tuin, is het andere koek. Ze is goed bevriend met ze en laat ze rustig scharrelen. Ook wil ze best af en toe even aan ze snuffelen. Maar geen kans, want als ze te jolig op ze af komt rennen, nemen de kippen de poten. Geen ‘geflikflooi’, want een kip is nu eenmaal een kip en geen hond.
Met die paar eenden die er nog langs de slootkant zitten in Oostzaan gaat het ook zo. Even goede vrienden, maar Saartje laat wel weten dat ze er is en kan het niet laten om ze af en toe te pesten. Dan rent ze ineens op ze af en jaagt ze allemaal tegelijk het water in.
Saartje is zindelijk en ook dat bijten met die melktanden heeft ze al een beetje onder controle. De pantoffels zijn nog niet veilig, maar haar speelgoed maakt ze niet kapot. Op een keer kwam Joep, een bevriende labrador van vier jaar, op bezoek. Toen er even niemand keek, deed hij haar voor hoe je grote plukken uit het hoogpolig, wollen vloerkleed kunt trekken. Dat vond Saartje zeer interessant. Samen hebben ze er een heel gat in gevreten. Dat was niet zo leuk en het ‘Foei!’ en ‘Pas op, hoor!’ heeft ze zich toch wel aangetrokken. Helemaal toen ze zag dat Joep ook zijn staart tussen zijn poten trok. Saartje is slim en leergierig. Ook de woordjes ‘Nee!’ en ‘Zachtjes!’ begrijpt ze al, net zoals ‘Goed zo!’
Ze wandelt graag met de baas en ze knuffelt het liefst met het vrouwtje. Labradors behoren tot de liefste hondenrassen en staan bekend om hun vriendelijke en aanhankelijke karakter. Ze weten dat dat de enige manier is om het in deze wereld een beetje te redden.
We kunnen nog wat van Saartje leren!
Sonja Duba en Jacqueline Kleiweg