De Kikkerachtbaan.
De Kikkerachtbaan. (Foto: Duinrell)

Column Marcel van Stigt: Het laatste rondje

Column

Na veertig jaar neemt Duinrell afscheid van de iconische Kikkerachtbaan, las ik. Hij wordt vervangen door een meer eigentijdse variant. Geen slecht idee, want deze attractie bestaat al vanaf 1985. 

Als kind zal ik ooit met ouders en broers in het attractiepark hebben rondgestruind, maar daar heb ik, zoals Mark Rutte het zo treffend kon formuleren, geen actieve herinnering aan. 

Ik kan het me echter nauwelijks voorstellen dat ik in de Kikkerachtbaan ben gestapt. Alles wat hoog is en snel gaat, daar ben ik niet tegen bestand. Dan begint er van alles in mijn maagstreek te gieren en te duizelen en dat is voor mij niet bepaald een vorm van vermaak. 

Toch moest ik er later aan geloven. Ik had mijn oudste neef - toen een jaar of acht - meegenomen voor een dagje Duinrell en ik kon er niet omheen toen hij die Kikkerachtbaan vol joelende kinderen zag. Daar wilde hij in. Maar ik niet; veel te eng. 

Ik heb nog geprobeerd hem naar een oliebollenkraam te loodsen, maar nee: hij wilde de Kikkerachtbaan in. En de lange rij wachtende kinderen met hun ouders dan?, probeerde ik nog. Het deerde hem niet. 

Wat doe je dan als oom? Dan zet je je eigenbelang opzij en kies je voor je neef. Het was immers zíjn dag. En dus sloten we achteraan. Het kon me niet lang genoeg duren voordat we mochten instappen; ik heb stiekem zelfs twee kinderen vóór laten gaan.

Toen het eenmaal zover was en de wagentjes zich in beweging zetten, sloot ik mijn ogen en haalde diep, schokkerig adem. Terwijl mijn neef genoot, klemde ik me zo stevig aan de handgreep vast dat mijn knokkels wit uitsloegen. 

Het was een drama. Twee- of driemaal doken de wagentjes met volle vaart naar beneden. Ik gilde harder dan alle kinderen bij elkaar. Mijn neef keek me van opzij wat verbaasd aan. 

Toen we weer veilig op de grond stonden - ik met twee zwabberbenen en zwarte vlekken voor de ogen - wilde mijn neef nog een keer. Nu moest ik echt even streng zijn. Ik zei onverbiddelijk ‘Nee’. Gelukkig waren er nog meer attracties en werd het evengoed een topdag.

Op 8 en 9 november worden de laatste rondjes gereden en in 2026 wordt de geheel vernieuwde baan in gebruik genomen. Geheel vernieuwd - wat zou dat betekenen? Nóg enger? Mijn neef is bijna veertig, dus die zal niet perse meer hoeven. Maar ik heb nu wel twee bonuskleinkinderen. 

En nu maar hopen dat zij er geen lucht van de krijgen dat de Kikkerachtbaan van Duinrell wordt vernieuwd. Dat rondje met mijn neef was wat mij betreft niet alleen mijn eerste, maar meteen ook mijn laatste rondje.