Bigbandmuziek op zijn best in het Wapen van Landsmeer
NieuwsLANDSMEER – Kan een achttienkoppig orkest met zangeres als één harmonieus geheel klinken? De West End Big Band, met Dieke van Hoften en Marten Japenga uit Landsmeer in de gelederen, zeker. Dat bleek afgelopen vrijdag in Het Wapen van Landsmeer, waar het gezelschap optrad. Het publiek genoot van een programma vol populaire jazzstandards, gelardeerd met diverse anekdotes, en van de interactie tussen de muzikanten.
Door Marcel van Stigt
In New Orleans, waar de jazz is ontstaan, gegroeid en opgebloeid, weten ze hoe je het publiek van begin tot eind geboeid houdt. Niet alleen met muziek die vrolijk maakt en waarbij je onbewust met je hiel op maat van de muziek op de grond tikt of je hoofd ritmisch mee laat bewegen. Het gaat nog wat stappen verder. Het kan bijvoorbeeld zomaar gebeuren dat de blazers van een orkest al spelend in ganzenpas de zaal in lopen en een polonaise inzetten, waarbij menig toehoorder aansluit.
Zover ging de West End Bigband afgelopen vrijdagavond niet. Maar contact met het publiek was er zeker. De basis werd gelegd met de opstelling van de muzikanten. Ze stonden niet óp het podium, maar ervóór. Daardoor werd de aftstand tussen bigband en toehoorders meteen tot een minimum verkleind. Het is een goed gebruik in het Wapen van Landsmeer, want bij de klassiek getinte zondagmiddagconcerten gebeurt dat vaak ook.
Maar nu draaide het om jazz. Onder leiding van dirigent/trompettist Gerard Kleijn werkte het orkest een gevarieerd programma af met populaire jazzstandards. Het was bigbandmuziek op zijn best. Vol power, maar ook ingetogen, en met veel ruimte voor solisten. Met als hoogtepunt het nummer dat vóór de pauze werd gespeeld: ‘April in Paris’, een van de beroemde werken van Count Basie, die ooit met zijn orkest wereldwijd furore maakte.
Dieke van Hoften uit Landsmeer, die als zangeres aan de West End Bigband is verbonden, zong evergreens als ‘Summertime’, ‘Big Spender’ en ‘Sweet George Brown’. De songs werden ingeleid met een achtergrondverhaal en niet zelden ging dat gepaard met een grap.
Het kwam de toch al opgewekte stemming in de zaal extra ten goede. Alle reden daarom om terug te kijken op een gloedvol en zeer geslaagd optreden. Al spreek je in jazzkringen niet van een optreden, maar van een ‘gig’. Dat weet het publiek dan meteen voor een eventuele volgende keer.
