Meer dan een uur later dan gepland, maar... hij hangt!
Meer dan een uur later dan gepland, maar... hij hangt! (Foto: Barbara van Wijk)

De vlag wapperde weer op Koningsdag

Nieuws

OOSTZAAN - Geen Koningsdag zonder wapperende vlag. Zo denkt Oostzaan er ook over. En dus werd de driekleur aan het begin van deze feestdag hoog boven de Grote Kerk gehesen. Maar dat ging niet zomaar.

Zaterdagochtend 26 april. Koningsdag. Acht uur ’s ochtends. Het dorp was nog in diepe rust, hoewel er al wat mensen rond de kerk op de been waren. Waarom? De vlag moest uitgestoken worden, het was een feestdag! Wat is er bijzonder aan het uitsteken van de Nederlandse driekleur op Koningsdag? Moet dat in de krant komen? De oplettende burger weet dat het hijsen van de vlag hoog boven in de kerktoren moet gebeuren. Dat is al een aantal jaren niet gebeurd, omdat de trap naar boven te gevaarlijk zou zijn. Dus had de Arbodienst het verboden om van die trap gebruik te maken. Vorig jaar waagde Sjaak Visser, de dominee, nog zijn leven voor het vlagvertoon, maar ook hij bevestigde dat het wel een hachelijk klusje was. 

De trap is al jaren aan vervanging toe, want het is waar dat hij erg gevaarlijk is. Te steil, te smalle treden, en op sommige plaatsen is niet eens een leuning. Jarenlang was het argument dat er geen geld is voor een nieuwe trap. Offertes zijn er wel aangevraagd, want we moeten weten waar we over praten. De timmerman die meedeed bij de aanbesteding had het over een bedrag van dertigduizend euro. Omdat de kerktoren van van de gemeente is, bood ze aan de helft te betalen, maar dan moest de eigenaar van de kerk, de Kerkenraad, de andere helft aanvullen. Er werd stevig achter de oren gekrabd, want nog eens vijftienduizend dure euro’s zien binnen te harken is voorwaar geen kleinigheidje. En zo sudderde de situatie voort en was er geen sprake meer van het trots en fier uitsteken van de vlag. 

Tot op een mooie dag bekend gemaakt werd dat er een weldoener, een bedrijf uit Oostzaan dat anoniem wil blijven, het ontbrekende bedrag wilde aanvullen, op voorwaarde dat hij niet bij naam genoemd zou worden. Sprakeloos was men en de Oostzaanse harten begonnen prompt sneller te kloppen. Hoe mooi zou dat zijn: een nieuwe trap, een veilige opgang naar boven, een schitterend uitzicht over het hele dorp en wijde omgeving, maar vooral: De Vlag weer in Top. Hoera! 

Echter, de vreugde was van korte duur, want er gebeurde iets geks. De ‘trappenmaker’ kreeg de vraag of hij precies dezelfde trap kan maken, maar die nieuwe moet wel beveiligd worden. Als iemand valt, moet het niet zo zijn dat hij of zij gelijk van boven naar beneden klapt, maar veilig vast zit aan een veiligheidssysteem met een soort tuigje/kuipje. 

Er was een ontwerp, maar een ambtenaar van de gemeente keurde het, gesteund door de Monumentenwacht af. De trap hoort bij het monument en mag niet vervangen worden. Wat nu? Het advies is om de oude trap te handhaven te voorzien van een soort valbescherming. Nu is het geld er en nu dit… 

Om de impasse te doorbreken heeft de stichting Vrienden van de Grote Kerk een valbescherming laten aanbrengen, zodat de vlag toch uitgestoken kan worden. Strikt genomen mag dat nog niet, want deze valbescherming is nog niet goedgekeurd door de Arbeidsinspectie, maar de verwachting is dat geen enkele jongere en ook de dominee niet, deze valbescherming gaat gebruiken. De jongelui klauteren al zo’n honderd jaar de trap op, er is nog nooit iemand gevallen. 

En intussen gaat de discussie door. Er is een architect in de arm genomen, zegt de voorzitter. ”We zijn en blijven strijdlustig. Koningsdag stond voor de deur. Elk zichzelf respecterend dorp steekt vol enthousiasme op die dag een vlag uit, en Oostzaan respecteert zichzelf absoluut, dus konden vroege vogels met eigen ogen zien hoe Owen de Dood het veiligheidstuigje links liet liggen en de vlag hees terwijl het Wilhelmus uit de speaker schalde en hoe even later Hollands Glorie hoog boven de huizen zwaaide. En zo konden de burgers zich weer verheugen op een vrolijk wapperende, kleurrijke, feestelijke vlag ter ere van onze koning Willem-Alexander. 

Barbara van Wijk

Owen de Dood, de 'vlaggenmeester'.
Onderdeel van de valbeveiliging.