‘Het moet hier voor zowel ouderen als vrijwilligers laagdrempelig zijn’; Mandy Elfferich heeft duidelijke visie over toekomst SamenMeer
NieuwsLANDSMEER – SamenMeer is bekend binnen de gemeente Landsmeer, maar het kan altijd nog beter. Net als Aletta Kets, die met ingang van 1 februari met vervroegd pensioen gaat, wil Mandy Elfferich, die haar functie als coördonator heeft overgenomen, daar meer werk van maken. Daarnaast is het haar doel om de drempel van het dienstencentrum voor zowel bezoekers als vrijwilligers te verlagen.
Door Marcel van Stigt
Een doorsnee woensdagochtend in SamenMeer. Er hangt een rustige, prettige sfeer. De wekelijkse yogales in de grote zaal staat op het punt van beginnen, vrijwilligster Diny Vletter neemt aangeleverde spullen in ontvangst voor de vitrinekast, barman Fred serveert koffie, enkele dames en heren zijn gezellig met elkaar in gesprek rond een van de twee tafels, in het kantoor bestudeert Mandy Elfferich geconcentreerd een bestand op haar computer, coördinator Aletta Kets staat een man te woord die wil weten waar hij bloed kan laten afnemen – de medische hoek van het gebouw bevindt zich aan de andere kant, dus daar moet hij even naar worden verwezen.
Vol verrassingen
“Er komt hier weleens iemand binnenvallen”, zegt Aletta later. Mede daardoor zitten haar dagen als coördinator van SamenMeer vol verrassingen. “Je weet vooraf nooit hoe je dag verloopt. Nu heb ik bijvoorbeeld een mailtje van de gemeente ontvangen. Een idee voor een tafeltennisinloop in het ICL. Of wij daar een bijdrage aan kunnen leveren. Je moet dan niet alleen een tafel plaatsen en de deur openzetten. Een ander voorbeeld: het is weer tijd voor de automatische incasso voor de activiteiten. Dan levert dan weer reacties op als: ‘Ik zit niet meer op yoga’.”
Voor Aletta Kets is dit gevarieerde, en soms rommelige karakter van haar werkdagen een gegeven. Al zeven jaar is ze immers coördinator van SamenMeer. Ze is hier in dienst gekomen nadat ze haar baan als teammanager in de zorg was kwijtgeraakt. Ze is gevraagd als coördinator, zei eerst ‘Nee’ en in tweede instantie ‘Ja’, maar dan wel op tijdelijke basis. Het is anders gelopen.
Best oubollig
Aletta: “Het bleek hier best oubollig te zijn. Het was nodig om te vernieuwen, dat gaf de tijdgeest aan. We wilden dat de vrijwilligers hier anders met elkaar zouden omgaan. Voorheen kenden ze elkaar helemaal niet. Dan kwamen ze elkaar tegen bij de Jumbo, maar wisten ze niet van elkaar dat ze vrijwilligers bij SamenMeer waren. Ik was gewend aan langdurige trajecten, maar de omslag is hier heel snel gegaan. Als doel hebben we verder gesteld dat elke oudere SamenMeer moet kennen. Daar zijn we aan gaan werken en ook dat is goed gelukt.”
Aan Mandy Elfferich nu de opdracht deze lijn door te trekken. Ze zag eind vorig jaar de vacature in het Nieuwsblad Landsmeer staan en was er meteen uit. Contact met mensen, iets concreets betekenen - dit is was ze wilde, en wat ze juist miste bij de rechtbank, de werkkring die ze zocht nadat ze als wethouder was gestopt. Mandy: “Ik heb twee gesprekken gevoerd, waarbij pittige vragen werden gesteld, en ik ben aangenomen als nieuwe coördinator. Ik heb er honderden positieve reacties op gehad, onder andere op straat en op LinkedIn. Voor mijn naasten was mijn keuze nogal verrassend, maar voor mij niet.”
Mandy is half januari begonnen bij SamenMeer, bewust omdat Aletta er nog rondliep. Die zou haar dan mooi kunnen inwerken. “Ik heb me allereerst verdiept in wat SamenMeer allemaal doet. Ik wist niet dat het zó veel is; de eerste dag kwam in redelijk af thuis.”
Met de tijd mee
Ook Mandy Elfferich vindt dat SamenMeer met de tijd mee moet gaat. Er zijn plannen om het verouderde gebouw af te breken en opnieuw op te bouwen en daar is ze een voorstander van. Het zal nog wel even duren voordat de sloopkogel wordt aangevoerd, maar ze staat hier positief tegenover.
Haar focus ligt nu op het bereiken van de ouderen in de gemeente Landsmeer; niet iedereen weet het centrum immers al te vinden. “Dit blijft een aandachtspunt. Het moet hier voor zowel ouderen als vrijwilligers laagdrempelig zijn. Mijn idee is om mensen te koppelen. Een vrijwilliger die handig is in huis bijvoorbeeld aan een oudere die een klusser nodig heeft.”
Ambities genoeg, en het is voor Aletta Kets de bevestiging dat de juiste persoon haar functie gaat overnemen. “Ik ga hier op een prettige manier weg en laat iets moois achter. Ik heb hier drie dingen geleerd: hoe leuk het is om met vrijwilligers te werken, hoe leuk het is om met ouderen te werken en hoe je elkaar binnen Landsmeer kunt aanvullen en versterken.”
Aletta wordt op vrijdag 31 januari tussen 15.00 en 17.00 uur onder het genot van een hapje en een drankje uitgezwaaid in SamenMeer.