De blinde beiaardier van de Munttoren: het inspirerende verhaal van Jan Albers
Amsterdam 750De Munttoren – kortweg De Munt – is niet weg te denken uit Amsterdam, net als het kenmerkende carillongepingel dat daar regelmatig uit opklinkt. Diverse beiaardiers hebben zich in de loop der jaren in de toren verschanst en het zogenaamde stokkenklavier bediend.
Een van hen was Jan Albers uit Badhoevedorp. Hij speelde de carillonconcerten in de jaren zeventig. Het was een bijzondere man. Vooral omdat hij blind was.
Albers was geboren zonder pupillen; een bouwfoutje. En het begon zich in de jeugd al snel te wreken. Zijn zicht ging ehhh... zienderogen achteruit totdat al het licht uit zijn ogen geheel verdween. Hij was toen tien jaar.
Toch kon hij zich ondanks deze handicap uitstekend redden. Hij leunde ter compensatie op een uitstekend gehoor en daarnaast was hij enorm ambitieus; zijn drijfveren stimuleerden hem om een mooi bestaan als pianostemmer, en later pianodocent, op te bouwen.
Wat hem ook vooruithielp was zijn fenomenale oriëntatievermogen. Thuis lukte het hem moeiteloos om kaarsrechte paden in zijn tuin aan te leggen. En als hij een kast in elkaar zette was dat maatwerk tot op de vierkante millimeter.
Zijn klanten kwamen bij hem thuis, maar hij schrok er ook niet voor terug om ze op hun woonadres op te zoeken. Met zijn geleidehond nam hij onbevangen bus of tram, stapte een paar keer over en bereikte zijn bestemming zonder problemen. Nooit raakte hij in een geheel andere buurt verzeild. In het begin reisde zijn moeder nog met hem mee, maar op een zeker moment gaf hij aan dat hij het alleen heel prima zou redden.
Jan Albers had intussen zijn zinnen gezet op een nevenbestaan als beiaardier. Een specialistisch vak. En dat sprak Jan wel aan. Hij is geïnspireerd door de vermaarde beiaardier Kees Roelofs - tevens blind - die onder meer het carillon bediende van de Oude Kerk in Amsterdam. Daarna heeft Jan de vereiste opleiding gevolgd aan de Nederlandse Beiaardschool in Amersfoort en is beiaardier geworden van De Munt.
Voor een blinde moet het een bijzonder avontuur zijn geweest om vanaf Badhoevedorp met het openbaar vervoer naar hartje Amsterdam te komen en zijn werk te doen. Ook dit ging hem uitstekend af.
Het verhaal kreeg een onverwachte wending. Toen hij met zijn blindgeleidehond in tram 9 zat, kwam een jonge vrouw tegenover hem zitten. Hij raakte met haar in gesprek en toen hij vertelde dat hij beiaardier van de Munttoren was, raakte ze bijzonder geïnteresseerd. Hij nodigde haar uit voor een kijkje in de toren en daar ging ze graag op in.
Er ontstond iets heel moois tussen hen en niet lang na deze ontmoeting zijn ze getrouwd.