Plaquette onthuld voor slachtoffers van Rijswijkse Vergismoorden
NieuwsOnder grote belangstelling is zondag een plaquette onthuld ter herdenking van de Rijswijkse Vergismoorden. Een gruwelijk moordpartij in 1985 waarbij de daders zich waarschijnlijk vergisten.
Door: Robert Heijdemann
Vijf amateurmuzikanten repeteren, als ze worden overvallen en neergeschoten, drie van hen overlijden: Willem, Albert en Fred. De zaak is nooit opgelost. De nabestaanden hopen dat deze moorden alsnog worden opgelost. Deze herdenking en de vele belangstelling, ook 40 jaar na dato, sterkt hen hierin.
Geheim van Rijswijk
“We houden deze herdenking precies 40 jaar na de aanslag op de vijf leden van een band die hier een repetitieruimte huurden”, opende Sjaak Bral de bijeenkomst op de middenberm van de Verrijn Stuartlaan. Hij zat 40 jaar geleden in de klas met Marjan, de vriendin van Willem van Putten. “De misdaad heeft mij de afgelopen decennia bij tijd en wijle moeilijke momenten bezorgd. Hoe is het mogelijk, hoe heeft het kunnen gebeuren. In 2021 verscheen er een podcast ‘Het geheim van Rijswijk’. En toen kwam het allemaal weer terug. Deze zinloze moordaanslag heeft hen van ons weggerukt. Gerechtigheid voor Willem van Putten, Albert Knevel en Fred Bakker is er nooit gekomen. Twee mannen overleefden de aanslag maar zijn getekend voor hun leven, net als alle nabestaanden. De zaak werd ondanks uitgebreid onderzoek al snel in de doofpot gestopt. Vanaf het begin af aan was er volgens de politie geen sprake van een politieke moordaanslag. En na amper drie maanden stopte dat onderzoek. Daders zijn er nooit gepakt maar gerechtigheid kent geen tijd. En gerechtigheid moet er komen. Voor Willen, voor Albert en voor Fred. Voor de nabestaanden en voor de twee mannen die het hebben overleefd. En die strijd geven we nooit op”.
Roep op waarheid blijft
“Vandaag geven wij een stem aan en een gezicht aan de slachtoffers van een tragische en pijnlijk gebeurtenis die hier precies 40 jaar geleden plaatsvond. In de nacht van 7 op 8 maart 1985 werden vijf leden van een Haagse muziekband compleet overrompeld door een aanslag op hun leven”, vertelde burgemeester Huri Sahin. “Drie leden overleefden het niet en werden in de bloei van hun leven uit ons midden weggerukt. Willem van Putten 26 jaar, Albert Nevel 26 jaar en Fred Bakker 29 jaar. Twee andere leden werden zwaargewond. Cisco, toen 24 jaar en Jelle de Beer, toen 29 jaar”. Ze stond ook stil bij de aanwezigheid van de overlevenden. “Cisco en Jelle, het is heel betekenisvol dat jullie de moed hebben gehad om hier te zijn”.
Recht doen aan slachtoffers
De moorden hebben onbeschrijflijk veel persoonlijk verdriet en gevoel van onrecht opgeroepen. De moorden zijn nooit opgelost, de ware toedracht is nooit opgehelderd, de daders zijn nooit berecht. Dat maakt het voor de nabestaanden zo pijnlijk. “De geschiedenis veranderen kunnen we niet. Wel kunnen we hopelijk recht doen aan de slachtoffers door hun namen in onze openbare ruimte zichtbaat te maken op de plek waar het in 1985 zo ontzettend misging. Met het monument herdenken we de slachtoffers en voorkomen we dat ze worden vergeten. Op de gedenkplaat staat. ‘De muziek stopte, de aanslag bleef onopgelost de roep om recht en waarheid blijft’.
De moorden hebben onbeschrijflijk veel persoonlijk verdriet en gevoel van onrecht opgeroepen. - TvDamFotoqrafie
In één keer afgelopen
Cisco Elenbaas, is één van de overlevenden van de aanslag. Hij wilde vooral vertellen over de leuke tijd met de jongens van de band. De tijd voor de aanslag. En die zijn er. “Ik kon weer met Jelle en Sietse gaan spelen. Dat vond ik fantastisch. Ik speelde in een band waar niet werd gezongen, dat vond ik al minder. Ik kon alleen maar bassen. En toen kon ik gaan zingen met Karin. Appie geloofde het niet, je bent bassist, waarom ga je niet bassen. Maar ik vond het zingen leuker. We waren net begonnen, ik vond het zo leuk om te doen. Maar het was in één keer afgelopen. Dat was een rare situatie”.
Bevrijdingsraad
“Waarom zou iemand hen willen vermoorden. Al heel snel in de middag van 8 maart wordt ons al duidelijk waarom ze zijn vermoord. De aanslag was bedoeld voor de Bevrijdingsraad van Suriname die toevallig kantoor hield in hetzelfde gebouw waar ook de band oefende”, vertelt Sietske van Putten, de zus van Willem van Putten en was in 1985 verloofd met Albert, een paar maanden na de aanslag zouden ze trouwen. Die raad wilde verzet tegen Desi Bouterse organiseren. In stukken van justitie wordt gesuggereerd dat Bouterse opdracht tot moord had gegeven. Maar dat de daders de verkeerden hadden doodgeschoten. De aanvankelijke verdachten werden vrijgesproken en het dossier werd opvallend snel gesloten.
In de steek gelaten
Bij de onthulling van de plaquette bleek dat de nabestaanden zich nog steeds in de steek gelaten voelen. Sietske: “Was de relatie met Suriname en met Bouterse belangrijker dan de levens van onze geliefde zonen, broers en vrienden. Belanden de Rijswijkse moorden daarom in de doofpot”. De hoop is nog altijd dat de zaak ooit nog eens uit de doofpot komt en de zaak wordt opgelost. De erkenning die de slachtoffers nu krijgen kan daarbij ook misschien helpen.
Onrechtvaardigheid
Ook aanwezig is Rajendre Khargi, de ambassadeur voor Suriname in Nederland. Hij vertelt trots te zijn als vertegenwoordiger dat de rechtstaat hoog in het vaandel heeft. “Ik begrijp veel van de pijn, het verdriet en de onrechtvaardigheid. Ik ben ook getrouwd met een nabestaande van de 8 decembermoord”. Vanuit zijn positie wil hij graag daar waar het nodig is, graag bijdragen het mysterie op te lossen.