Wij geloven in Rijswijk
Het zal je maar gebeuren
Je loopt door de straten van Jeruzalem. De sfeer is rumoerig en gespannen. Je bent op weg naar huis. Maar dan, plotseling, grijpen soldaten je vast en dwingen je een zwaar houten kruis op te tillen. Het is niet van jou. Het is van een man die bijna niet meer kan lopen en zijn gezicht is bebloed. Hij lijkt volkomen uitgeput.
Dat overkwam Simon van Cyrene, een man afkomstig uit het huidige Libië. Romeinse soldaten dwongen hem het kruis van Jezus te dragen. Waarschijnlijk was hij een pelgrim die daar toevallig liep. Hij zal niet geweten hebben dat hij die dag deel zou worden van het lijdensverhaal van Jezus. Wat zal deze Simon hebben gevoeld? Verbijstering, angst, misschien zelfs verzet? Toch droeg hij het kruis, stap voor stap, naast Jezus.
Hij wist waarschijnlijk niet dat hij het kruis droeg van de zoon van God. Maar hij wist wel wat het betekende om iemand te helpen in zijn diepste nood. Even, voor een korte tijd, verlichtte hij Jezus’ last.
Elk huis zijn kruis
Iedereen draagt een kruis in het leven, soms zichtbaar, soms verborgen. Een kruis waarvoor men meestal niet zelf heeft gekozen. In de media zien we de oorlogen, hongersnoden en natuurrampen. Talloze medemensen die een zwaar kruis moeten tillen. Maar ook zelf kunnen we een kruis te dragen hebben. Een kruis van lichamelijke pijn of beperkingen, van het verlies van dierbaren of verstoorde relaties Een kruis van stille eenzaamheid of financiële zorgen. Het lijden hoort bij ons leven.
Jezus belooft geen makkelijk leven. Hij verkondigt geen welvaart. Integendeel; Wie een volgeling van Jezus wil zijn, wordt geacht zijn kruis op zich te nemen en Hem te volgen. Dat is lastig want het dragen van zo’n kruis is nooit prettig. We lopen liever weg van het lijden, of kijken weg bij het lijden van anderen.
Elkaars lasten dragen
Maar die Simon uit Noord-Afrika kan ons inspireren. We hoeven ons kruis niet alleen te dragen. We mogen elkaar ondersteunen. Zoals Simon het kruis van Jezus hielp dragen, zo wordt van ons gevraagd om het kruis van onze naasten mee te dragen. Paulus schrijft: “Draag elkaars lasten.” Dat nodigt ons uit om oog te hebben voor de moeilijkheden en problemen van anderen. Door een luisterend hoor, een helpende hand of een stil gebed. Elkaars lasten verlichten.
Mag ik helpen jouw kruis te dragen? Help jij een handje mee met mijn last?
U bent van harte welkom bij de Oecumenische viering op woensdag 19 maart om 19.30 uur in de Hofrustkapel.