Een vreemde lading
ZAANSTREEK - Koos van der Woude kwam op 11 oktober 1965 als 20-jarige knaap als monteur in dienst bij de productiebedrijven van Albert Heijn. Dat werk deed hij tot de verhuizing in 1993. Het leverde hem veel mooie verhalen op die de Zaandammer heeft opgeschreven. In het Nieuwsblad Zaanstad publiceren we zijn mooiste pennenvruchten in de rubriek 'Uit de fabriek geklapt'.
In 1992 was de laatste koffievaart naar het Productiebedrijf aan de Zaan. Maar bij het losstation, staan nu regelmatig trucks met koffiebalen. De auto die op vrijdagmorgen moest lossen bij Marvelo was iets verlaat. Een medewerker die de vrachtwagen zou lossen, stond al op de uitkijk.
Vreemd gestapelde zakken
'We zullen snel even wat proefmonsters nemen!' riep hij naar de chauffeur. Deze begon alvast het zeil los te knopen. De medewerker dook onder het zeil en stak als gewoonlijk de puntige monsterpijp in een van de zakken. De chauffeur opende hierna de achterdeuren van de wagen. Hij zag dat de zakken vreemd gestapeld lagen boven in. Hij wenkte de medewerker die niets vermoedend ze wat hoger klom.
'Verrek daar ligt wat', wees de hij verbaasd naar balen koffie. Want verdekt tussen de zakken lagen drie verstekelingen. Na een aarzelende inspectie bleken het mannen, die niets vermoedend in een diepe slaap waren. Waarschijnlijk Oost Europeanen. 'Maak het zeil maar weer dicht', fluisterde hij tegen de chauffeur, 'Ik vraag of de portier de politie waarschuwt'.
Ondertussen hield de chauffeur de vrachtwagen in de gaten, waar nog steeds geen teken van leven ontstond. De auto die in Italië was geladen, had vanwege het rijdtijdenbesluit een tussenstop in België gemaakt. Omdat de koorden waarmee het zeil nog was dichtgeknoopt, moeten ze hulp van buitenaf hebben gehad.
Nadat portier Klaas Jonkman de politie gewaarschuwd had, riep hij 'probeer de mannen vooral vast te houden!'. Niet veel later arriveerde de hermandad met grote overmacht in twee auto’s.
'Wakker worden jongens, einde van de reis'
Zelfs toen de deuren luidruchtig werden opengemaakt, bleven de vreemdelingen doorslapen. Ze ontwaakten pas toen een van de agenten de mannen door elkaar schudde, met de woorden: 'Wakker worden jongens, einde van de reis'. Nog knipperend tegen het felle licht raapten ze hun schamele boeltje bijeen en gedwee volgden ze de wetdienaren.