Saskia met een van haar vrijwilligers.
Saskia met een van haar vrijwilligers. (Foto: Foto Pers Bureau Dasbach)

‘Je bent onder lotgenoten en dat maakt het verschil’

Vervolg van de voorpagina.

Ondanks het feit dat het Inloophuis al ettelijke jaren bestaat, is de drempel volgens Saskia voor velen nog te hoog. “Aan ons de schone taak om ons huis nog meer in the picture te zetten. Dat doen we door middel van de nieuwe website en social media, waarmee een van onze vrijwilligers bezig is. Denk aan Facebook en Instagram. Ook versturen we een nieuwsbrief onder de gasten, en deze gaat tevens naar onze contacten in het ziekenhuis en bij de thuiszorg, zodat ook zij het Inloophuis onder ogen krijgen en het doorgegeven kan worden aan hun patiënten. Ik merk dat het z’n vruchten al afwerpt, want mensen worden eerder doorverwezen. Zo stuur ik ook een activiteitenkalendertje naar deze instanties toe, die ze dan op de medicijnkar of in de wachtkamers leggen. Dus die samenwerking is er gelukkig wel.“

Het IPSOS Inloophuis draait naast Saskia Braveboer louter op vrijwilligers. Zij kan nieuwe mensen, met name gastvrouwen, heel goed gebruiken. “Ze zijn van harte welkom waarbij het er maar net vanaf hangt wat ze willen gaan doen. Veel vrijwilligers zijn afkomstig uit de zorg of het onderwijs. Een gastvrouw bijvoorbeeld moet vooral met onze gasten kunnen praten en een luisterend oor bieden. Al onze vrijwilligers dienen een tweedaagse basistraining te volgen. Er wordt uitgelegd wie de IPSO is, ze leren over allerlei soorten kanker en wat het doet met een mens, waar je rekening mee moet houden. Maar ook gesprekstechnieken komen aan bod. Je wilt wel iets goeds neerzetten want het gaat er niet om dat de eigen verhalen op tafel komen. Je moet echt wel leren om te luisteren.”

Impact

Saskia Braveboer doet er met haar team alles aan om meer mensen te laten kennismaken met haar Inloophuis. “Ik zou tegen eenieder willen zeggen: ‘durf toch die stap over de drempel te zetten’. Want velen denken misschien dat ze over hun kanker moeten praten, maar dat is helemaal niet zo. Kijk, je bent onder lotgenoten dus het mag erover gaan. Ze snappen je, je mag zijn wie je bent, je wordt gezien, maar het hóeft niet. Het is hier geen verdrietige toestand, er wordt echt wel gelachen. Natuurlijk wordt er weleens een traan gelaten, maar dat is hier juist zo waardevol. Omdat het mag. Een mooie uitspraak in de lotgenotengroep is: ‘jij begrijpt mij tenminste, mijn man snapt niet hoe ik me voel.’ Bij ons is het juist die herkenning die ze hebben bij elkaar en dat is fijn want de ziekte kanker heeft heel veel impact op je leven.”

Saskia Braveboer kijkt terug op een paar enerverende eerste maanden in het Inloophuis, maar is heel blij dat ze voor de functie van coördinator is gegaan. “Ik weet zelf - als ervaringsdeskundige - wat kanker met je doet. Ik vind het heel mooi dat ik, met al die vrijwilligers om me heen, voor deze doelgroep iets kan betekenen. De deur staat altijd open. Je hoeft er geen verwijzing voor te hebben, het is geheel vrijblijvend, al kom je maar één keer. Of kom het alleen maar ervaren.” Ze besluit met: “Het is jouw verhaal, jouw tempo, jouw behoefte.”

Kijk op de nieuwe website naar de vele mogelijkheden bij IPSO Inloophuis, op www.inloophuisdenhelder.nl