De rehabilitatie van de Visbuurt en invloed op bewoners van deze Helderse wijk waren onderwerpen die werden belicht in de Nederlandse inzending voor de ‘Biennale di Venetie’.
Een tweejaarlijkse internationale kunsttentoonstelling die in 1976 de mens en zijn omgeving als thema had. Behalve de activiteiten van de bewoners zou ook de recente geschiedenis van de Visbuurt in beeld worden gebracht.
De Visbuurt diende als voorbeeld
De Visbuurt; destijds een wijk tot sloop gedoemd, diende als een landelijk toonaangevend voorbeeld voor herstel van stadswijken. Aan de mentaliteitsverandering, die hier onder de bevolking op gang was gekomen, leverden de omgevingskunstenaars Ger Dekker en Pjotr van Oorschot een onmisbare bijdrage.
De vernieuwingsplannen voor de Vismarkt en Beukenkampstraat, waaruit de auto grotendeel verdwenen was, waren door dit tweetal ontworpen en uitgevoerd. Het gold als unicum, dat beeldende kunstenaars zich inzetten voor de woonomgeving in een rehabilitatiebuurt.
Het uitgangspunt hierbij was deze straten terug te brengen tot een leefgebied van de mensen met mogelijkheden voor ontspanning en hobby’s met mogelijkheden voor kinderen en sociaal contact. Van deze samenwerking tussen buurt en deskundigen bleek een buitengewone stimulans uit te gaan. Dagelijks werd in de Visbuurt en omgeving getimmerd en gemetseld aan nieuwe dakkapellen en gevels en knapten de bewoners hun huizen en woonomgeving op.