Zonneschijn vol vitamines
Nu het buiten steeds mooier weer wordt, zie je mij vaker in mijn voortuin. Bij gebrek aan achtertuin - daar heb ik een aanbouw - zit ik heerlijk centraal op straat en groet ik iedereen die langsloopt terwijl ik van mijn koffie nip.
Buiten zijn is belangrijk voor de aanmaak van vitamine D, één van de 13 vitamines die je lichaam nodig heeft. Vitamines maak je niet zelf aan, net zoals een aantal vetzuren (bouwstenen van vetten) en aminozuren (bouwstenen van eiwitten). Die krijg je via je voeding binnen. Die Schijf van Vijf is dus helemaal zo gek nog niet, die zorgt ervoor dat je gevarieerd eet en alle bouwstoffen binnenkrijgt. Mensen met een donkere huid maken in de zonneschijn minder vitamine D aan, daarom moest mijn man van mij altijd extra vitamine D slikken. Bij mijn thuis geldt niet ‘als de R in de maand is’, mijn kinderen slikken hun vitamines het hele jaar rond. Vitamines en mineralen (micronutriënten) - zoals magnesium, zink, ijzer en vitamine A - bijslikken is sowieso een goed idee. Ik neem ook graag een dagelijkse portie voedingssupplementen. Een goed idee, hoorde ik laatst op een informatieavond van het bedrijf Beyuna (zij ‘doen’ in voedingssupplementen). Daar hoorde ik ook voor het eerst van ‘hidden hunger’ (verborgen honger), volgens de WHO ons nieuwe, wereldwijde probleem. Het betekent geen voedseltekort, maar een tekort aan micronutriënten. Een sluipend probleem dat niet alleen in arme landen voorkomt, maar ook steeds vaker bij ons. We eten minder gevarieerd en ons voedsel is teveel bewerkt. Omdat ons lichaam deze micronutriënten niet zelf aanmaakt, komt het op termijn - op celniveau - belangrijke bouwstoffen tekort. Dit merk je niet meteen; de symptomen sluipen er langzaam in. In de tijd van de piraterij op zee kregen de zeelieden last van scheurbuik door een tekort aan vitamine C. Die symptomen waren een stuk duidelijker. Maar zo ver zal het hier niet komen, zolang je af en toe een stuk fruit eet. Hoewel oma vroeger nooit van de term ‘hidden hunger’ had gehoord, waren veel van haar gewoontes onbewust de perfecte remedie tegen een micronutriëntentekort. Zo at oma ‘met de seizoenen mee’ en schilde ze de appels en komkommer niet. Ze trok de bouillon zelf van botten of visgraten en at orgaanvlees (een bom van vitamine A) of dronk levertraan. Hmmm, slik ik toch liever mijn pilletjes.