Service in de milieustraat
“Goedemorgen”, zegt John, medewerker van de milieustraat. Hij draagt een geel hesje met daarop de letters CREW.
Ik kom net aanrijden met mijn kofferbak vol oude troep, die ik wil storten in de daarvoor bestemde containers. De containers zijn genummerd en voorzien van teksten als: hard plastic, hout, grofvuil, groen afval, enzovoort. Ik kom daar vaak en vind het steeds plezierig om mijn overbodige spullen daarin te droppen. Dat ruimt lekker op denk ik dan.
De laatste tijd hangt er een andere sfeer. Toen ik John, de man in het hesje die mij zopas groette, daarover onlangs sprak, bleek dat er inderdaad iets is veranderd. Ze hebben met z’n allen besloten om mensen die afval brengen extra veel service te bieden. De klant centraal, u kent het wel. En dat werkt.
Ze weten inmiddels dat ik invalide ben en houden daar rekening mee. Het is me al een paar keer overkomen dat ze afval uit mijn kofferbak halen om naar de containers te brengen. Geweldig.
Ik zie vanuit de auto dat in een aantal containers het afval wordt geplet door zware rollen met scherpe punten, die langzaam over de volle breedte van de container worden voortbewogen door reusachtige metalen armen. Zo wordt alles in de container krakend vermorzeld en in elkaar gedrukt.
Vanuit mijn auto zie ik dat John oude rommel uit mijn kofferbak haalt en in zo’n container gooit. Wat een service. Als hij voor de tweede keer naar de container loopt, zie ik ineens wat hij weg wil gooien: mijn nieuwe rollator! Die lag opgevouwen onder de stapel met afval.
“John, stop, stop!”, roep ik als ik struikelend op hem af strompel. Net voordat hij mijn rollator in de container wil gooien, draait hij zich om en begrijpt meteen het misverstand. “Sorry hoor”, roept hij, terwijl hij de rollator gelijk terugbrengt.
“Prima service, John”, roep ik terug.