In beeld: Indrukwekkende dodenherdenking in Heiloo trekt veel bezoekers
NieuwsHEILOO - Net als in heel Nederland vond deze maandagavond weer de jaarlijkse dodenherdenking plaats. De traditionele plechtigheden begonnen zoals elk jaar in de Witte Kerk.
Na het welkom in de kerk verzorgde Peter Vennik namens Historische Vereniging Heiloo een bijdrage over Abraham du Bois, sprak luchtmachtveteraan Maarten Visser namens de Veteranen over verbinden van het heden met het verleden en droeg r Margot Winder van Bibliotheek Heiloo brieven geschreven in het Oranje Hotel voor.
De muzikale omlijsting werd verzorgd door violiste Alice en gitarist Jip.
Protocollen bij monument
Vervolgens ging kort na halfacht de gebruikelijke stille tocht via het verzetsmonument aan de Kennemerstraatweg via de Dokterslaan en Maas Geesteranusweg naar Frederica’s Hof. Daar vonden bij het monument ‘Man van Vught’ de kransleggingen door onder meer het college van burgemeester en wethouders en de veteranen van Heiloo plaats, waarna de trompettist van dienst het taptoe-signaal ten gehore bracht.
Voordrachten en bloemleggingen
Na de twee minuten stilte klonk het Wilhelmus onder leiding van orkest Caecilia, volgde een toespraak van burgemeester Mascha ten Bruggencate, een gedicht voorgedragen door kinderburgemeester Naomi Nawaratne en waren tot slot bloemleggingen door Scoutinggroepen Rurick/Victorie en het aanwezige publiek.
Leven in oorlog
Burgemeester Mascha ten Bruggencate stond met indrukwekkende woorden stil bij de oorlog. Hoe die ook nu nog dichterbij is dan vaak gedacht. Al zijn er weinig mensen die uit de eerste hand kunnen vertellen hoe het is om in oorlog te leven, om niet vrij te zijn. Echter vallen tot op de dag van vandaag onschuldige slachtoffers bij gewapende conflicten, in landen die bezet zijn, waar geen rechtsstaat geldt, waar geen vrijheid is.
Op zoek naar verhalen
Ook gaf zij aan te beseffen dat nog lang niet alles dat in de Tweede Wereldoorlog is gebeurd, al bekend en vastgelegd is. Steeds komen nieuwe stukjes geschiedenis tevoorschijn, die samen steeds duidelijker de puzzel leggen van wat toen gebeurd is en waarom. Nieuwe generaties gaan op zoek naar het verhaal van hun familie. Stukjes geschiedenis worden naast elkaar gelegd en helpen bij het vormen van een nieuwe kijk op de geschiedenis.
Veel dichterbij
Zo vertelde de burgemeester over de zoektocht van familie Middelhoff naar het verhaal van hun oom Stephanus Martinus Middelhoff, die als 21-jarige bij een vergeldingsactie in Limmen werd vermoord, Toen familieleden enkele jaren geleden onderzochten wat er precies gebeurd was, werd veel duidelijk en kwam het verhaal uit de oorlog veel dichterbij.
Ook refereerde zij naar de familie Jitta aan de Kennemerstraatweg, die voor de Duitse bezetters moest uitwijken naar Haarlem, samen met bij hen ondergedoken mensen. Het gezin en de onderduikers hebben de oorlog overleefd dankzij de goede zorgen en het heldhaftig optreden van mevrouw Noor Josephus Jitta- Leeuwenberg.
Aandacht
Deze verhalen speelden zich hier vlakbij af en veel Heilooërs kennen de plekken, de huizen, de adressen. De gebeurtenissen kregen recent weer meer aandacht. In 2023 is bij het huis van voorheen de familie Josephus Jitta een herinneringsbordje geplaatst, dat aandacht vraagt voor het bijzondere verhaal van deze familie tijdens de oorlogsjaren.
Vorig jaar november is er voor het huis waar Step zat ondergedoken een Stolperstein ofwel struikelsteen geplaatst. In Heiloo lagen er al 26. Die voor Step Middelhoff is de 27ste.
Niet vergeten
“Deze verhalen zijn, lang geleden, hier vlakbij gebeurd. Er staan gedenktekens opdat wij niet vergeten. Opdat wij hun namen, hun moed en hun lot niet vergeten”, aldus burgemeester Ten Bruggencate.
De Tijd
Dan kinderburgemeester Naomi Nawaratne, die het gedicht De Tijd van de 14-jarige Ilja Boersma uit Makkinga voordroeg.
De Tijd
Met trillende handen
En knikkende knieën
Een voelbare angst
In die donkere nacht
Ik kan me niet voorstellen
Hoe mensen zich voelden
Ik kan me niet voorstellen
Hoe het geweest moet zijn
Iedereen bij elkaar
Luisterend naar de schoten
Hopend dat ze weg zouden gaan
Hopend dat ze zouden ontwaken
Uit deze nachtmerrie
Hopend dat alles
Weer als vroeger zou zijn
Ik kan me niet voorstellen
Hoe dat geweest moet zijn
Ik kan het proberen te begrijpen
Maar het echt begrijpen
Dat kan ik nooit
