Afzien voor ALS bij spinningles in Heiloo: ‘We gaan jou eens even leren fietsen!’

wo 20 mei, 13:58 Sport

HEILOO - ‘Hey, kom je ook sporten?’, zo verscheen de vraag van Ramona Deugd (48) uit Heiloo de zesde mei in een appje. Na een eerder interview in maart viel er eigenlijk niet aan te ontkomen. ‘Sport jij mee voor ALS?’ stond op het meegestuurde affiche, zaterdag 16 mei bij Dorssports Heiloo. In het rijtje te kiezen sporten met onder meer bodystep en -pump, shapes en boksen stond ook RPM. Soort spinning toch? Ach, makkie met ruim twintig jaar ervaring als mtb’er. Vooruit dan maar! De toezegging was gedaan, er was geen weg meer terug.

Wél een overspoelde heenweg, want zaterdagochtend trekt een pittige regenbui over Heiloo en omgeving. Na aankomst bij Dorssports snel het drijfnatte regenpak uit, om boven in de zaal een beschikbare spinningfiets te beklimmen. Zadel afstellen, toeclips aansnoeren en mooi op tijd in de fietspose. Een zaal vol is alvast aan het infietsen, dus rond met die pedalen dan maar!

Dan verschijnen Karin en Diana voor de deelnemers, die de boel gaan aansturen. Daarover gesproken: op vrijwel elk stuur ligt een handdoekje. Hm.. zal wel. Al snel zal duidelijk worden waarom. En overal bidons. Oeps… zit nog op de fiets, buiten voor de deur!

Alles telt

Ook Ramona zelf neemt plaats op een spinningfiets, opgesteld naast die van genoemd duo. Voordat de sessie start, vertelt Ramona geëmotioneerd waarom we hier allemaal zijn. Zij gaat namelijk donderdag 18 juni lopend de Mont Ventoux beklimmen. Maar liefst 22 kilometer wandelen, om evenals met honderden andere deelnemers geld in te zamelen voor onderzoek naar en behandeling van ALS.

Dat doet ze niet zomaar. Ramona loopt vooral voor een vriend, die al zes jaar kampt met de genoemde spierziekte. Daarom Tour du ALS, waarvan deze samenkomst bij Dorssports een voorproefje is. Omdat alle kleine beetjes tellen.

Rode k(n)op

Tijd om te beginnen. Karin laat de zaal netjes eerst nog wat opwarmen, maar dan is het tijd voor het echte werk. Onderaan het stuur een rode knop, die linksom (lichter) dan wel rechtsom (zwaarder) kan: de weerstand. Die zal komende drie kwartier voornamelijk met de klok meegaan…

Er klinkt muziek, want het gaat vooral om de beat bij RPM, dat staat voor revolutions per minute oftewel omwentelingen per minuut. “Kom op allemaal, we gaan er even lekker tegenaan voor Tour du ALS!”, moedigt Karin aan. Ramona lacht trots, zo voor die volle zaal, en trapt vrolijk mee.

Opvoeren maar!

Even drie kwartier trappen: moet te doen zijn met die talloze mtb-ritten van minstens veertig kilometer per keer, al ruim twintig jaar lang. Die gedachte zal rap bijdraaien, net als die rode knop…

“Zijn jullie er klaar voor? Daar gaan we dan… opvoeren maar, die weerstand!”, waarmee Karin ons weer met beide benen op de pedalen terugbrengt. Zo’n spinningfiets blijkt toch wel wat anders dan de vertrouwde mountainbike. Vooral als het tijd wordt om staand op de pedalen te gaan ‘klimmen’. Niet voordat die vermaledijde rode knop een flinke draai naar rechts heeft gedaan. Die weerstand! Pfff… “En up!”, klinkt het ergens tussen de nu al gutsende zweetdruppels door. Blij dat de fotograaf al vlak na het begin de foto’s heeft gemaakt, want dit wordt me wat…

Telkens na het al langer durende staand trappen, mag de weerstand een stukje terug. Even lekker uitfietsen, om wat bij te komen. Maar niet voor lang: “Ja mensen, daar gaan we weer!”

Richting Ventoux

Al na tien minuten voelt de keel droog en oogt de vloer rond de ‘fiets’ nat. Serieus: zelfs een mtb-rit op Mallorca bij zo’n dertig graden voelt nog droger aan. Die handdoekjes op ieders stuur (behalve het mijne) en al die bidons maken alles binnen het eerste kwartier al duidelijk. Diezelfde bidon, waarvan de mijne nog buiten in de houder op de Gazelle zit geklemd. Hm.. even slikken, maar geen water!

Halverwege neemt Diana de leiding over. Zij oogt milder, minder fanatiek dan Karin. Dat blijkt door de waas voor m’n ogen, want ook Diana voert de boel al gauw op. We gaan met z’n allen richting Mont Ventoux, zo moedigt ze iedereen aan. “Net als Ramona, volgende maand!”

Oh ja, Ramona… Tour du ALS, dát is waarvoor ik hier zit af te zien. Zitten? Vergeet het maar, we gaan weer staan… “En up!”

Leren fietsen

Pfff… nog een kwartier, zo zie ik op m’n horloge. En iedereen om me heen weet dat staande trappen telkens helemaal vol te houden. “Meneer van de krant ook hè! Anders haal je de laatste pagina niet…” Leuk hoor!

“We gaan jou eens even leren fietsen”, oppert Karin plots links van mij. “Hoofd meer naar voren gericht, open je borstkas en billen naar achter!” Dat hoofd naar voren levert me mijn eigen ranke gedaante op, in de grote spiegel wat meters voor ons. Vier dagen terug heeft deze stramme stier 58 lentes bereikt en dat spiegelbeeld mag er best zijn, zo spreek ik mezelf de nodige moed in.

Laatste loodjes

“Nog drie klims!”, aldus sleurt Diana’s aanmoediging mij terug in het hier en nu. ‘Drie… nee toch!?!’ Maar echt: de Ventoux doemt op. Gelukkig blijken Karins tips me verder te helpen, want mijn spiegelbeeld bekijkend druk ik stoempend op de pedalen mezelf in een betere houding. Denkend aan het klimwerk in duinen en bergen, is dit toch best heftig… kom op, nog een stukje Ventoux! Voordat de plasjes rond de spinningfiets een vijver dreigen te worden, is daar het verlossende woord. Eindelijk, het zit erop en ik zit zowaar nog rechtop. Even lekker rustig uitfietsen, terwijl de volgende groep al staat te wachten bovenaan de trap.

Mooi bedrag

Een luid applaus geven we elkaar, waarna het tijd is om te douchen. Vervolgens uiteraard nog even doneren via de QR en dan een heerlijke cappuccino. Tijdens het napraten blijkt dat de vriend met ALS zienderogen achteruit gaat, helaas. Daarom moesten wij met z’n allen vooruit, net als Ramona straks op de Ventoux. En dan écht, 22 eindeloze kilometers lang…

Dan appt zij enkele dagen later dat die zaterdag bij Dorssports 1258 euro is ingezameld. Weer een mooi bedrag erbij! Actie gemist? Doneren kan via onderstaande link of QR.

Waarom Tour du ALS?

ALS (Amyotrofische Laterale Sclerose) is een genadeloze ziekte. Na de eerste symptomen leven mensen met deze ziekte gemiddeld nog 3 tot 5 jaar. Er is (nog) geen medicijn en dus weinig hoop. Dankzij recente technologische ontwikkelingen in het onderzoek naar de ziekte, is er sinds kort een medicijn dat bij een zeer beperkte groep ALS-patiënten de ziekte remt. Hét bewijs dat ALS een behandelbare ziekte is. De oplossing is dus dichterbij dan ooit.

Tour du ALS zamelt geld in voor de strijd tegen ALS en aanverwante ziektes PSMA en PLS. Dat geld gaat naar onderzoek en helpen verbeteren van de levenskwaliteit van patiënten. Deelnemers aan Tour du ALS helpen mee een wereld zonder ALS te realiseren. Met gezamenlijke inspanningen trappen zij ALS de wereld uit, zo is het doel (bron: Tour du ALS).

Doneer ook voor ALS!

Wie Ramona wil helpen met een donatie, kan dat doen via: www.tourduals.nl/fundraisers/ramona-deugd.