Van leraar tot The Voice: Daan Appelman over zijn carrière
HOORN/ENKHUIZEN - Overdag staat hij voor de klas als docent in Hoorn, ’s avonds en in het weekend staat hij op het podium met zijn band No Offense. Voor Daan Appelman (27) uit Enkhuizen is die combinatie vanzelfsprekend. Met zijn deelname aan The Voice of Holland zette hij bovendien een nieuwe stap in zijn muzikale avontuur.
Door Jordy Gomes
Daan Appelman is geboren in Enkhuizen en werkt als leraar Nederlands op het SG Newton in Hoorn. Zijn liefde voor muziek ontstond vroeg. “Als kind zong ik altijd al, maar op de brugklas van RSG Enkhuizen begon het echt.” Daar ontmoette hij Stef en Diederik. Samen besloten ze spontaan een band te beginnen. “We hadden eigenlijk geen idee wat we deden”, zegt hij lachend. “Ik had weinig ervaring met zingen, en zij niet met gitaar of bas. Maar we begonnen gewoon en hadden vooral veel plezier.” Het eerste optreden volgde al snel, tijdens een muziekavond op school.
De muziek van No Offense laat zich niet makkelijk in een hokje plaatsen. “We hebben een voorliefde voor harde muziek, dus het is een mix van punk en rock. We blijven graag experimenteren en zoeken steeds naar ons eigen geluid.”
Voor de klas
Het combineren van zijn werk als docent en zijn muzikale ambities gaat hem goed af. “Als leraar werk je vooral overdag, dus in de avonden en weekenden heb ik alle ruimte voor muziek.” Zijn leerlingen weten dat hun docent ook op het podium staat, al blijft hij in de klas vooral leraar. “Ze vinden het stiekem heel leuk, maar laten dat niet altijd merken”, vertelt Daan. “Nederlands is niet hun favoriete vak, dus uiteindelijk ben ik gewoon de docent die hen lesgeeft.” Toch neemt hij zijn podiumervaring mee het klaslokaal in. “Ik zie mijn lessen als een soort show. Ik geef zes keer per dag een voorstelling van 45 minuten. Zo probeer ik het interactief en leuk te maken voor de leerlingen.”
Nogmaals proberen
Zijn deelname aan The Voice kwam niet helemaal uit de lucht vallen. “Ik had me in het verleden al eens aangemeld, maar helaas werd ik niet geselecteerd. Toen het programma terugkwam dacht ik: laat ik het nog eens proberen.” Het belangrijkste voor Daan? Bij zijn muzieksmaak blijven. “Veel deelnemers kiezen voor Nederlandse popmuziek, maar ik wilde iets anders laten zien. Ik speel zelf gitaar en kom echt uit de rockhoek. Daarmee hoopte ik mezelf te onderscheiden.”
Coach Dinand
Zijn voorkeur ging vooraf al uit naar coach Dinand Woesthoff, die tijdens de blind auditions al snel draaide. “In zijn team lag de focus sterk op zang, en daar word je echt beter van. Maar je krijgt ook tips over hoe je jezelf presenteert op het podium. Uiteindelijk leerde ik bij The Voice mezelf echt zien als artiest.” Optreden op televisie bleek een totaal andere ervaring dan spelen met zijn band. “Met de band kun je improviseren”, zegt Daan. “Je kijkt elkaar aan en voelt meteen wat er gebeurt. Op televisie stond ik er alleen voor en kan dat niet.” Daar komt bij dat er op tv veel meer vastligt. “Je moet rekening houden met camera’s en bepaalde houdingen. Alles is meer ingestudeerd. In de halve finale kwam er zelfs choreografie bij kijken.” Toch benadrukt hij dat televisie geen ‘knip-en-plakwerk’ is. “Mensen denken vaak dat alles achteraf wordt aangepast, maar dat is echt niet zo.”
De deelname aan The Voice heeft hem meer zichtbaarheid opgeleverd, maar zijn koers is niet gewijzigd. “Ik heb mezelf beloofd dat ik loyaal blijf aan mezelf en aan de band. Mijn hart ligt bij het spelen met de jongens, niet bij solo-optredens op feestjes. De deur staat nu iets meer open naar buiten de regio. Dat is mooi meegenomen en daar ben ik dankbaar voor.” Hoewel hij het onderwijs een warm hart toedraagt, sluit Daan een toekomst in de muziek niet uit. “Als de kans zich voordoet om fulltime met muziek bezig te zijn, dan zou ik die zeker grijpen.”
Aan jongeren met dezelfde droom geeft Daan nog een duidelijke boodschap mee. “Ga het niet doen om rijk te worden, maar omdat je van de kunst houdt. Je hebt enorme hoogtepunten, maar ook diepe dalen. Mensen vergeten vaak dat succesvol muziek maken echt hard werken is. Maar als je gepassioneerd genoeg bent, dan is dat het uiteindelijk allemaal waard.”
