Rust en tuinieren
LANDSMEER - Ik hou van rust. Ik ben van jongs af aan een dromer volgens mijn moeder.
Niets vind ik heerlijker dan in mijn tuin weg te dromen en niks te doen. Behalve naar de insecten en de vogels te kijken.
Hoe geweldig komt het mij dan uit dat er nu een vorm van tuinieren bij me is ontstaan die het ‘onkruid’ waardeert. Paardenbloemen en heel veel plantjes waar ik de naam niet van weet mogen groeien en bloeien.
Het gras hoeft niet meer gemaaid te worden. Alles wat ik voorheen wegsnoeide of uit de aarde trok vindt nu moeiteloos zijn weg in de tuin. Het is even wennen voor mijn vriend, maar hij gedoogt het. En ja, ook met mijn buren heb ik nog goed contact.
Bizar genoeg lijkt het alsof ik nu meer bijen in mijn tuin heb. Of is dit positief denken? Ook hoef ik niet meer na te denken of de planten wel op de goede plek staat, ze hebben hun plek immers al gevonden. Dat scheelt een hoop stress, want voorheen voelde ik me zeer verantwoordelijk als een plant dood ging.
Soms krijg ik toch in ene een tuinieraanval. En moet er iets gemodelleerd worden. Gelukkig stopt deze aanval echter snel, omdat ik dan een insect of vogel van de bloemen en bessen zie snoepen. Die lieve schatten wil je toch hun eten niet ontnemen?
Ik hoop dat ik mensen met dit verhaal kan inspireren wat tegels te wippen in hun tuin. Want zoals ik al zei, veel werk hoeft tuinieren niet te zijn. En wat dan ook scheelt is dat je dan minder tegels hoeft schoon te maken. Lekker luieren dus….
Monique Verkerk