In memoriam
Velen wisten dat Nico ziek was, en toch… het blijft altijd onverwacht.
Nico vierde 9 april nog zijn 71e verjaardag en precies een week later nam hij afscheid van alles wat hem lief was. Maar eigenlijk was hij er nog helemaal niet klaar voor. Hij had nog zoveel dingen te doen, al had hij al wel het één en ander van zijn verlanglijstje kunnen schrappen, zoals een reisje naar Rome.
Geboren in 1955 in Bergen één van de zeven kinderen, en na de basisschool rondde hij de Mulo, Havo en Atheneum af. Dat hij muzikaal was, ontdekte tekenleraar Dirkzwager. Tijdens een schooloptreden speelde Nico zijn eigen composities. De leraar vroeg wat Nico speelde en was verbaasd dat die van hemzelf waren. “Daar moet je mee doorgaan”, zei Dirkzwager. “Ze zijn goed!”
Maar het liep allemaal net even anders. Het ondernemersbloed, van zijn vader geërfd, zorgde ervoor dat Nico tijdens zijn HBO-opleiding een ijscokar en een bakkerskar had. Na zijn eindexamen ging hij in militaire dienst.
Na zijn diensttijd bouwde hij samen met broer Jan eind 1979 het productiebedrijf Altech Speksteenkachels op in Medemblik. Broer Jan was inventief in techniek en Nico was bedreven in administratie. Samen importeerden ze de eerste HeathStone Speksteenkachels uit Amerika. In 1990 ging Nico zijn eigen weg en kwam in loondienst bij Salco Bedrijfsdeuren waar hij de export van koeldeuren naar Duitsland opzette. Daarna verzorgde hij de administratie van zijn broer Kees. Maar wie Nico kent weet dat hij altijd veel te veel wil en dat zorgde ervoor dat hij in een burn-out terecht kwam.
Na zijn herstel zocht Nico een baan, maar had het idee dat de maatschappij hem als 42-jarige te oud vond. Hij ging niet bij de pakken neerzitten en voer met De IJscoboot van Leiden, werd later tuinman in Medemblik en pakte bij toeval ook het schilderen op, werk dat hem goed lag.
Nico was een joviale, bevlogen Medemblikker die van muziek hield: hij volgde een dirigentencursus, gaf zangworkshops en maakte a capella arrangementen van evergreens, blues-, jazz- en popnummers.
De oncoloog vertelde in februari 2025 aan Nico dat bij hem longkanker met uitzaaiingen was geconstateerd. Dat zette zijn leven op zijn kop. Hij heeft zijn uiterste best gedaan om van iedereen afscheid te nemen.
“Zorg voor elkaar”, is Nico’s laatste wens. “En weet: dat wat je geeft, dat krijg je terug!”
Dag Nico, rust zacht… jouw muziek is een prachtige herinnering aan ons.