André rijdt al 5 jaar voor Tour du ALS met zijn vrachtwagen naar de Mont Ventoux, en dit jaar doet hij het voor de allerlaatste keer

do 21 mei, 07:33 Nieuws

ZWAAGDIJK-OOST – Terwijl honderden sporters zich voorbereiden op de loodzware beklimming van de Mont Ventoux tijdens de Tour du ALS, begint het werk voor André Vriend (73) al dagen eerder. Geen fiets voor hem, maar een van de vrachtwagens vol met kabels, twee aggregaten en een shovel. Het is voor André de vijfde en laatste keer dat hij met de vrachtwagen naar Zuid-Frankrijk rijdt. Kan André deze laatste speciale keer een recordaantal donaties verzamelen?

De Tour du ALS vindt donderdag 18 juni plaats op de beruchte Franse berg. De Mont Ventoux rijst op tot 1910 meter en dwingt de deelnemers tot een klim van 22 kilometer met stijgingspercentages tot 12 procent.

Colonne vrachtwagens

“Het inladen begint vrijdag 12 juni”, vertelt André. “En die dag rijden we ook alvast naar Neufchâteau in België. Zaterdag rijden we bijna tien uur; zo’n vrachtwagen mag natuurlijk niet harder dan vijfentachtig kilometer per uur.”

Samen met vier andere chauffeurs vormt hij een kleine colonne. In totaal rijden ze met vijf vrachtwagens naar Zuid-Frankrijk. Heen en terug is dat zo’n 2800 kilometer. In de vrachtwagens nemen de chauffeurs alles mee wat voor zo’n evenement nodig is. Denk aan een complete keuken, al het meubilair voor binnen en buiten, de startboog, reclamezuilen, vlaggenmasten met betonvoet en een winkelvoorraad met ALS-spullen. Bestemming: Malaucène, aan de voet van de Mont Ventoux. Daar begint het echte werk pas.

Opbouwen

De timing is strak. Zondagochtend rond twaalf uur lossen de chauffeurs direct de vrachtwagens, eerst die met de complete keuken zodat binnen een uur het eerste eten klaarstaat. Van ovens en industriële afwasmachines tot koelwagens vol etenswaren, aggregaten en honderden meters kabel: alles gaat met behulp van de shovel het terrein op, dat zo groot is als drie voetbalvelden. Vrijwilligers zetten meteen alles op zijn plek, terwijl maandag volledig in het teken staat van opbouwen. André rijdt de hele dag met de shovel heen en weer. Binnen een paar dagen staat er een compleet kamp.

Dinsdag mogen vrijwilligers al proefrijden op de berg, woensdag stroomt het terrein vol met deelnemers en donderdag vertrekken de eerste fietsers al rond zes uur ’s ochtends. “Sommigen gaan die berg drie keer op. Die noemen we niet voor niks de malloten”, zegt André. De klim is vanaf drie kanten te bereiken. Een uur later volgen de recreatieve fietsers en om half elf vertrekken de laatste fietsers en veel wandelaars.

De cijfers zijn indrukwekkend: 1600 hoogtemeters en vrijwel continu stijgen. “Als je stopt met trappen, rol je zo achteruit.” Toch doen niet alleen topsporters mee. André ziet ook mensen met ALS op speciale duofietsen, de zogenaamde Hase Pino’s. “De patiënt zit voorop en trapt mee zolang dat lukt. Samen met anderen bereiken ze toch de top. Daar zijn ze voor naar Frankrijk gekomen: Iedereen gaat omhoog, en dat is echt monnikenwerk. Maar heel bijzonder.”

Emotie en saamhorigheid

De fietsers rijden zelf naar beneden en busjes brengen de wandelaars weer terug. Als de deelnemers donderdagmiddag weer naar beneden komen, verandert de sfeer.

“Dan zie ik heel emotionele taferelen. Blije gezichten, opluchting en tranen. Dat is echt mooi; alleen al ernaar kijken is voor mij vaak emotioneel”, zegt de chauffeur. “Daar doe ik het voor.”

Mannenweek

Voor André en zijn collega-chauffeurs is het ook een soort mannenweek. Overdag werken ’s avonds samen eten en wat drinken. Als het kan, eten André en de andere mannen bij een chauffeursrestaurant. Er moet natuurlijk wel een grote parkeerplaats bij zijn voor vijf vrachtwagens. “De mannen mogen van zaterdag op zondag wel voor een kleine vergoeding bij zo’n restaurant staan, maar dat is dan gesloten. Dan gaat de laadklep van de auto naar beneden op tafelhoogte, stoelen eromheen, maaltijdsalades en een biertje erbij, een paar sterke verhalen en dan is het helemaal top. Dat zijn momenten die ik echt ga missen”, vertelt André.

Gepensioneerd

Vijf jaar geleden rolde André er min of meer toevallig in. “Ik kende iemand die ook al naar Frankrijk reed voor de tour. Ik zei: als je een chauffeur tekortkomt, bel maar. Het jaar erop belde hij mij al op”, vertelt André. Sindsdien is hij een vaste waarde binnen het transportteam.

Maar het werk vraagt wel wat. “Ieder jaar ben ik er twaalf dagen mee bezig. Die tijd maak ik er graag voor vrij”, zegt André.

Laatste keer

Dit jaar is zijn sloteditie. Een lustrum én zijn laatste keer. “Ik ben 73 jaar oud. De chauffeurs moeten verjongen”, zegt André nuchter. Het typeert de betrokkenheid van de vrachtwagenchauffeur. André legt uit dat hij zelf geen persoonlijke band met de ziekte ALS heeft, maar de impact van het evenement is er niet minder om. “Ik zie daar wat die ziekte doet. Dat vergeet ik niet.”

Oproep

Met zijn laatste deelname in zicht doet André nog één keer een oproep. Hij wil nog één keer een groot bedrag ophalen voor de strijd tegen ALS. Doneren kan eenvoudig als je ‘André Vriend’ intikt op www.tourduals.nl. “Alle kleine beetjes helpen”, zegt hij.

En ondertussen bereidt André zich alweer voor op vertrek. Vrachtwagen regelen, spullen verzamelen, sponsors benaderen. Want als op 18 juni de eerste deelnemers de Mont Ventoux op fietsen, hardlopen of wandelen, moet alles perfect zijn.

Dankzij mensen als André Vriend, zijn medechauffeurs en alle vrijwilligers.