Dirigeerdriften op weg naar Concordia’s Maestro-concert

zo 8 mrt, 09:13 Nieuws

OOSTZAAN - Concordia’s Maestro Oostzaan 2026 is in volle gang. Vijf kandidaten doen een gooi naar deze felbegeerde titel, onder wie Marcel van Stigt, redacteur van het Nieuwsblad Oostzaan/Landsmeer. De repetities zijn in volle gang. “Zolang jij blijft bewegen, doet het orkest dat ook.”

Door Marcel van Stigt 

Of ik samen met nog vier kandidaten mee wilde doen aan het Maestro-project, luidde de vraag van Pim Beudeker. En ik mocht er even over nadenken. Maar over zoiets hoef ik niet na te denken. Ik ken het programma van de televisie en laten we eerlijk zijn: wanneer krijg je de kans om als dirigent voor een orkest te staan? Niet heel vaak, vermoed ik. En dus zei ik meteen ja. 

Concordia pakt het allemaal professioneel aan. Zo vond ik mezelf al snel terug op een prachtige poster, samen met de andere kandidaten: Corina Schindeler (eigenaresse Corina’s haarmode), Rosemarijn Dral (politica), Willemeyne Kamerbeek (directeur basisschool De Rietkraag) en Martin Vonk (eigenaar Vonk Uitvaartzorg).  

We troffen elkaar op de eerste repetitiedag. Allemaal met een baton (dirigeerstok) in de aanslag. Dirigent Thomas Eveleens gaf alvast de basistechnieken van het dirigeren mee. “Zó zwaai je met je baton.”  

Later volgde de kennismaking met het orkest. Vanaf de bok (het plateau waarop de dirigent staat) stonden we om de beurt oog in oog met de muzikanten. Dat was wel even slikken. Alle ogen op mij gericht, en dan was de ploeg door enkele afzeggingen nog niet eens compleet. En op 28 maart zit De KunstGreep dan ook nog eens vol publiek. 

Mooie mix

Vijf nummers waren geselecteerd en die werden door een loting aan ons toebedeeld. Ik mocht als eerste een opgevouwen papiertje pakken. Het nummer dat daarop stond vermeld, kende ik niet – tenminste, niet van naam. Maar toen vertelde de dirigent waar ik het nummer van zou moeten kennen. En inderdaad, toen werd het me duidelijk. En ik raakte enthousiast. Ook de andere vier nummers werden verdeeld. Ik ga de titels niet prijsgeven, maar zo bij elkaar is het een mooie, aansprekende mix. 

We kregen de bladmuziek mee van ons eigen nummer, en van het nummer dat de twee finalisten gaan brengen. Geen idee wie de finale gaan halen, maar we moeten het allemaal repeteren. “Jullie hebben allemaal veertig procent kans!", riep Thomas Eveleens enthousiast. 

Ik heb de bladmuziek bekeken en het zegt me net zoveel als een vel vol HTML-codes of de meerjarenbegroting van de gemeente Oostzaan. Helemaal niks dus. Nee, normaalgesproken ben ik puur visueel ingesteld, maar niet als het om een notenbalk vol obscure symbolen gaat. Dan moet ik het meer van mijn gehoor hebben. En gelukkig heb ik best gevoel voor ritme. 

En toen kwam de eerste repetitie met het orkest. Er is voor mij maar één manier om iets te leren. Gewoon gaan staan en maar wat proberen. Dus stapte ik, wat beverig, maar wel zonder gêne, op de bok.  

Tempo te laag

Het liep al snel mis. Het orkest zette op mijn teken in en stopte er al snel weer mee. Beide partijen keken elkaar vragend aan. Opnieuw dan maar. En nu greep Thomas Eveleens in. Het tempo bleek te laag te liggen. En de schuldige stond op de bok. Dat was ik. Ik moest sneller de maat aangeven en me niet laten leiden door het orkest. Het moest nu net andersom. Maar probeer maar eens níet te luisteren naar een orkest. Toch moest ik consequent – tik-tak-tik-tak – van de eerste tot laatste seconde in hetzelfde tempo de maat aangeven.  

Dat ging daarna best goed. Wel kwam mijn baton in mijn enthousiasme per ongeluk in aanraking met de standaard waar de bladmuziek op ligt, om vervolgens tussen de voeten van de klarinettisten te belanden; ook later liet ik hem glippen en beschreef mijn baton een ruime boog richting bar.

Vlees aan het hakken

Sowieso maakte ik redelijk wilde bewegingen. Ik had ook meer het idee dat ik vlees aan het hakken was dan dat ik dirigeerde. Thomas Eveleens stond redelijk dicht naast me, maar deed wijselijk een paar stappen naar achteren; mijn dirigeerdriften hadden hem zomaar een oog kunnen kosten. Maar gaandeweg maakte ik mijn bewegingen kleiner en werd het nog wat. De vier andere kandidaten volgden met hun nummer en ook dat was leuk om, veilig vanaf de zijkant, te zien.

De muziek werd op een app gezet, zodat we thuis konden oefenen. Dat heb ik braaf gedaan en ik kreeg de slag steeds meer te pakken. Het aardige is dat mijn nummer een lekker tempo en veel variatie heeft.

Een paar weken later stond de volgende repetitie op het programma, samen met Martin Vonk. Het ging een stuk beter, al moest Thomas opnieuw ingrijpen omdat ik hardnekkig een te traag tempo aanhield. Ik beloofde hem ter plekke mijn leven te beteren. 

Ik bracht het er best goed vanaf. Maar toen moest het finalenummer nog komen. Met zangeres. Ook dat nog. Het is een bekend, prachtig nummer, maar bij mij zat nog wel ‘mijn’ up-tempo-nummer in mijn hoofd. Het kostte me enige moeite om te schakelen.  

Een soort patstelling

En toch ging ik ook nu te langzaam. Ergens naast me zag ik hoe de zangeres midden in het nummer afhaakte. Ik bleek zó traag te dirigeren dat ze naar adem moest happen. Ook dat probeerde ik te herstellen. Met redelijk succes. Het nummer eindigt instrumentaal en ook hier liep het aanvankelijk mis. Ik bleef maar zwaaien en het orkest bleef de laatste tonen maar spelen. Er leek een soort patstelling te ontstaan. Wie stopt het eerst? Later werd het me duidelijk. “Zolang jij blijft bewegen, doet het orkest dat ook", zei Thomas. Ach natuurlijk, besefte ik. De degene die bepaalt wanneer het stopt, dat ben ik. Ik ben potverdikkie de dirigent. 

Weer wat wijzer sloeg ik thuis ook met het finalenummer aan het oefenen. Het wordt op 28 maart door beide finalisten gespeeld. Maar geloof me, het is zo’n bloedmooi nummer met een werkelijk fantastisch orkest en topzangeres, dat niemand er bezwaar tegen zal hebben er twee keer naar te moeten luisteren. Maar sowieso loont het de moeite dit avontuur mee te beleven.  

Zin om het Meastro-concert bij te wonen? Kaartjes zijn te koop via www.Concordia-Oostzaan.nl voor € 20,00 per stuk. Het concert is op 28 maart en start om 20.00 uur in De KunstGreep. Vragen? Stuur een mail naar via ACO@Concordia-Oostzaan.nl.