Verslaafd
Over verslavingen valt heel veel te vermelden. Sla er een krant maar op na of kijk tv en de verslavingen vliegen om onze oren. Van drank tot sigaretten, van koopziekte tot omkoping. En dan hebben we het vapen nog niet eens genoemd waar heel veel jongeren op het moment mee kampen. Ze doen alsof het niks te betekenen heeft om lekker te snuiven, maar hun lichaam gaat er wel langzaam aan kapot. Maar… dat merken ze pas later. Wie dan leeft wie dan zorgt denkt men waarschijnlijk.
Waar we afgelopen week veel over hebben gehoord is iets wat we waarschijnlijk veel minder beseffen: dat we met zijn allen in Nederland al 80 jaar verslaafd zijn aan Vrede met een hoofdletter. We hebben overal in ons land gloedvolle herdenkingen gehouden. Herdacht wie ons destijds hebben gered van de Tweede Wereldoorlog. Soms met mannen van over de honderd die destijds ons land hielpen bevrijden!
Dan hoor je bij een dergelijke bijeenkomst verhalen van mensen wiens vader af en toe een dag met zijn buren de velden in moest trekken omdat de Duitsers bezig waren aan klopjachten op jonge mannen.
Dan hoor je verhalen van bombardementen waarvoor je als kind onmiddellijk moest schuilen in de eerste beste garage die op je pad kwam. Ik hoorde van een vrouw dat ze op die manier het huis van een vriendinnetje binnenrende om daar in de gang een oude dame tegen te komen die gewoon zat te puzzelen op een houten bank alsof er niets door de lucht vloog op dat moment. Wat bleek later, die oude dame was compleet doof en had een soort gehoortoeter naast zich liggen om zo nodig te luisteren.
Wat heerlijk dat wij met zijn allen inmiddels verslaafd zijn aan Vrede. Is er een betere verslaving denkbaar? Al worden we er hier en daar wel op gewezen dat de zaken wel eens heel anders kunnen gaan uitpakken. Het is niet overal vrede op onze aardbol en de veiligheid is ook niet overal gegarandeerd. Maar nu hebben wij gelukkig nog het privilege van Vrede en Vrijheid.
Iets om niet te vergeten!