Marjan Rijnierse met pensioen: ‘Je kunt als fysiotherapeut echt iets betekenen voor een ander’
NIEUW-WEST - Na 44 (!) jaar zwaait Marjan Rijnierse af. De praktijk in Nieuw Geuzenveld neemt afscheid van een gewaardeerd gezicht. In bijna een halve eeuw zag ze de patiëntenkaartenbak veranderen in een digitaal patiëntendossier. “Je kon bij mij terecht voor veel.”
door: Shirley Brandeis
Het wordt haar enorm gegund. “Ik heb me toch een stapel kaarten gekregen. En bloemen! Heel veel bloemen!” En lieve woorden ook. ‘Bedankt voor al die jaren,’ staat er bijvoorbeeld op. Of: ‘Ik ben een bofkont dat ik jou als fysio heb gehad.’ Er was ook wat verdriet. Wie een goede, betrouwbare fysiotherapeut heeft, weet wat die waard is. “Sommige mensen kwamen al tientallen jaren bij me in de praktijk.”
Vakantiebaantje in de zorg
Dat het iets in de zorg moest worden, werd in haar tienerjaren duidelijk. “Als vakantiebaantjes bracht ik het eten in het ziekenhuis rond en heb ik bij ouderen thuis schoongemaakt.” Wat fysiotherapie inhield; de jonge Marjan had geen idee. Maar de dubbele uitloting voor geneeskunde, om huisarts te worden, dwong haar tot een ander pad. “Ik volgde klasgenoten van de middelbare school en het bleek een enorm leuke studie. En een leuk vak. Je kunt echt iets betekenen voor een ander - door iemands kwaliteit van leven te verbeteren.”
Nog echte bejaardentehuizen
Via invalwerk werden haar vaste plekken het Leo Polak Huis in Osdorp en praktijk Geuzenveld in Nieuw Geuzenveld, in een tijd dat deze nog echt bejaardentehuizen waren. Bij de laatste bleef ze haar volledige werkzame leven. “Vanwege de kinderen kon ik niet alles op me nemen. Alleen Geuzenveld was goed te combineren met hun schooltijden.” De tijden zijn inmiddels veranderd, en dat kan ook niet anders.
In mijn werk krijg je elk half uur waardering
“Ik ben nog opgeleid met de gedachte dat de fysiotherapeut je beter maakt. Tegenwoordig noemen we het dat ik jou help jezelf beter te maken. Vroeger was de fysiotherapie heel ‘hands on’, met de handen aan het lichaam. Nu is het een mix van mijn inbreng en die van de cliënt, die de eigen verantwoordelijkheid over zijn of haar gezondheid heeft. Dat is een terechte omslag geweest.”
Beetje mijn psycholoog
Ze zag het allemaal verdwijnen en veranderen. De handgeschreven patiëntenkaartenbak verdween, het digitale patiëntendossier kwam er voor terug. “Dat is best veel werk, maar ook erg handig en leuk.” Marjan ging met de ontwikkelingen en tijd mee. “Ik wilde altijd bij blijven leren, nieuwe dingen proberen. In 2007 heb ik dry needling-scholing gevolgd en dat bleek van enorme toegevoegde waarde.” Ook van de cliënten maakte ze de ontwikkeling mee. “Die zag ik bijvoorbeeld van studente naar werkende vrouw, naar moeder van kleine en uiteindelijk grote kinderen gaan.” Sommigen komen dus al vier decennia, bij tijd en wijle, in de praktijk. ‘Je was ook een beetje mijn psycholoog,’ schreef iemand op een afscheidskaart. ‘Ik kon altijd zo goed met je praten.’ En dat snapt ze. “Je kon bij mij terecht voor verschillende klachten; voor de hele mens. Dat schept een band.”
Na de gejaagdheid
Gaat ze het missen? Lachend: “In mijn werk krijg je elk half uur waardering, want mensen met een hulpvraag gaan met meer vertrouwen de deur uit. Die regelmatige waardering zal ik missen.” Serieuzer: “Ik vind het ook fijn om toe te komen aan alles wat er door het werk steeds bij inschoot. Als de onrust en gejaagdheid weg zijn, komt er meer tijd voor de kleinkinderen en kan ik al die boeken die nog liggen te wachten gaan lezen. En ook wandelingen maken, op de racefiets door de bollenvelden, reizen, klimmen in de klimhal en in de bergen.” De meeste cliënten kennen haar geluksmomenten; als ze als vrijwilliger naar de Ardennen reist om daar te helpen met het rotsonderhoud van de klimgebieden.
Mijn man zal wel even moeten wennen aan die wervelwind
Ontmoetingsplek
Jammer vindt ze dat de praktijk dit najaar sluit. “Vroeger was Nieuw Geuzenveld een woonzorgcomplex voor ouderen. Ik gaf 32 jaar lang op donderdagochtend ‘Meer Bewegen voor Ouderen’ aan twee groepjes bewoners in en rondom het huis. Maar de benedenverdieping wordt verkocht, waardoor niet alleen de praktijk sluit, maar ook het buurtrestaurant, waar de lessen werden gegeven.” Het uitzwaaimoment in april was voor haar cliënten een afscheid van de wachtkamer als ontmoetingsplek. “Mijn collega Rashmi gaat door. Met haar en Jacinta heb ik de laatste jaren met veel plezier gewerkt. Ook de ‘buren’ van Cordaan Thuiszorg, het Philadelphia-team in Nieuw Geuzenveld en de huisartsen in de wijk wil ik bedanken voor de fijne samenwerking.” En dan een zucht: “Het is fijn dat ik niet meer vroeg op moet om te werken. Dat ik lekker als een wervelwind door het huis kan gaan en kan bedenken wat we gaan aanpakken. Daar zal mijn man wel even aan moeten wennen. En ik ook, maar het gaat zeker lukken.”
