Van ploegendienst naar vrijheid: Henk reist met camper door Europa
WORMERVEER - Waar anderen dromen van vrijheid, deed Henk Lagestee uit Krommenie het gewoon. Na veertig jaar werken in ploegendienst verkocht hij zijn huis, nam vervroegd pensioen en verruilde zijn vaste leven voor een camper. Samen met zijn hond Jill trekt hij inmiddels al drie jaar door Europa. “Wat hield mij eigenlijk nog tegen?”
Door Katina Gruijs
Drie jaar geleden gooide de 62-jarige Henk Lagestee uit Krommenie zijn leven volledig om. Na veertig jaar werken als procesoperator bij Tate & Lyle in Koog aan de Zaan besloot hij dat het tijd was voor vrijheid. Hij ging met vervroegd pensioen, nam al zijn vrije dagen op, verkocht zijn karakteristieke vrijstaande woning en kocht er één ding voor terug: een camper.
‘Je moet genieten. Het leven kan soms raar lopen’
Sindsdien trekt Henk samen met zijn hond Jill al drie jaar door Europa. “Ik heb zo lang ploegendiensten gedraaid. Dan werk je weer vroeg, dan laat, dan nachten. De dagen vliegen voorbij en er blijft weinig ruimte over om echt te leven,” vertelt hij. “Ik heb geen kinderen, mijn ouders zijn overleden en ik heb geen broers of zussen. Relatie ligt wat ingewikkeld. Dus ik dacht: wat houdt mij eigenlijk nog tegen?”
De doorslag om zijn leven compleet om te gooien kwam niet alleen door de wens voor een hond. Ook zijn gezondheid speelde een grote rol.
Veel tegenslagen
Henk kreeg te maken met een zware rugoperatie, gevolgd door nóg een operatie. Daarna brak de coronaperiode aan en als klap op de vuurpijl kreeg hij waterpokken, met een zware longontsteking als gevolg.
“Dan ga je toch anders naar het leven kijken,” vertelt hij. “Je beseft ineens dat alles zomaar kan veranderen.”
Soort kinderwens
Juist in die periode begon ook het verlangen naar een hond steeds sterker te worden.
Lees verder op pagina 3.
“Mijn buren namen een hond en toen begon het bij mij ook te kriebelen. Het voelde bijna als een kinderwens.”
“Vroeger had ik ook een hondje en dat miste ik toch wel. Maar hoe combineer je dat met ploegendiensten als je alleen bent? Toen wist ik: als ik dit wil, moet ik nu de stap zetten.”
En die stap zette hij rigoureus. Op zijn negenenvijftigste ging Henk met vervroegd pensioen. Hij verkocht zijn huis én bijna zijn complete inboedel. Alleen het huis van zijn ouders hield hij aan. “Dat verhuur ik nu. Zo heb ik een postadres én wat extra inkomsten naast mijn pensioen. Daardoor red ik het prima.”
Hond Jill
Niet veel later kwam Jill in zijn leven. Een hond van zeven maanden oud die op een boerderij tussen de koeien leefde. “Ze liep los rond en zat in een donkere stal tussen de dieren. Ik had geen idee waar ik aan begon,” lacht Henk. “Maar uiteindelijk lijken we best op elkaar. Jill is graag op zichzelf en vermaakt zich overal, zolang ze maar bij mij is. Zo baasje, zo hond.”
Slimme apps
In 2023 begon het avontuur echt. Henk reed in 135 dagen naar Spanje en Portugal. Inmiddels stonden ook Albanië, Griekenland en Sicilië op zijn routekaart. “Met de camper naar de Peloponnesos rijden was prachtig. En met de boot naar Sicilië ook. Sardinië en Noorwegen staan nog hoog op mijn lijstje.”
Het leven onderweg draait om vrijheid én slim reizen. Daarvoor gebruikt Henk apps zoals Polarsteps en Park4Night. “Met Park4Night vind ik gratis plekken midden in de natuur. Ook plekken voor water, om het toilet te legen of een wasserette. Ik sta eigenlijk liever niet op campings.”
Via Polarsteps houdt hij zijn reizen bij. “Overal waar ik kom maak ik foto’s. Zo ontstaat vanzelf een verzameling herinneringen.” Zijn camper is ondertussen een compleet huis op wielen. “Er zit alles in: een bed, keuken, douche, toilet, koelkast, boiler en verwarming. Verder heb ik twee leesboeken mee. Je leert echt leven met weinig spullen.”
Spaanse ritme
Vooral Spanje heeft zijn hart gestolen. “Daar bruist het altijd. Om vijf uur ’s ochtends kun je al bij de bakker terecht voor ontbijt. Daarna wandelen Jill en ik wat en struinen we langs de sfeervolle dorpjes. Zij houdt me de hele dag in beweging.”
Ook het Spaanse ritme bevalt hem uitstekend. “In de middag doen we gewoon mee met de siësta. Eerst ergens warm eten, voor vijftien euro heb je vaak al een driegangenmenu en daarna even slapen. Dan weer wandelen met Jill. De dagen vullen zichzelf. Ik verveel me nooit.”
Stiekem voelt Henk zich steeds meer thuis onder de Spaanse zon. Hij sluit niet uit om toch een Spanjaard te willen worden. “Mijn neef heeft daar samen met zijn partner een bed and breakfast en een oude buurman woont er inmiddels ook. Grappig hoe je elkaar aan de andere kant van Europa weer tegenkomt.”
Toch is hij voorlopig even terug in Nederland. “Belastingzaken regelen, verzekeringen, dat soort dingen.” Zijn tussenstop met de camper is in het Noordsterpark in Wormerveer. “Even rustig aan doen, met Jill wandelen en genieten van het zonnetje. Ondertussen denken we alweer na over onze volgende bestemming.”
Want thuis? Dat is voor Henk inmiddels overal waar de camper staat.