Mats Hoogland.
Mats Hoogland. (Foto: (Foto: Jasper Groen))

Column Mats - "O"

door Mats Hoogland

Laatst hoorde ik mezelf ineens aan iemand de volgende zin vragen: "Vond je dat erg, of dacht je alleen maar: O." 'O' betekent in dit geval iets van 'O, niet leuk, maar ik laat dit van me afglijden'. Alleen is het niet algemeen bekend dat 'O' in mijn hoofd deze betekenis heeft. Daarnaast, heeft 'O' ook niet altijd deze betekenis. Ik kan namelijk ook zeggen "Maar toen je die gozer in het echt sprak, dacht je: O". In deze zin betekent 'O' eigenlijk: 'O, wat een tegenvaller en wat is die gozer eigenlijk stom'. Ik kan ook zeggen: "En toen zag ik dat er gewoon nog een schroef in het zakje zat, en toen keek ik naar de kast en dacht ik: O". Hier betekent 'O': 'O, nu snap ik het! Ik heb de hele rotkast van IKEA verkeerd in elkaar gezet, en hij kan elk moment uit elkaar vallen zodra ik er iets inzet, dus ik kan 'm het beste weer helemaal uit elkaar halen'.

Waarom ik deze toevoegingen zelf niet achter de 'O' plaats, wanneer ik 'O' gebruik is ook bij mijzelf onduidelijk. Sterker nog, ik kan ook wel eens dingen zeggen als: "Toen zag ik een schilderij, en dacht ik: O". In deze zin weet ik zelf ook niet wat 'O' betekent. Het is denk ik in ieder geval voor mij een neutrale term, die neutraal uitgesproken dient te worden. Door de 'O' langer aan te houden of het vrolijker of minder vrolijk te zeggen, geef je de interpretatie van de 'O' al weg, en onthoud je de invulling van de 'O' voor de luisteraar. De artistieke waarde van de 'O' is dan compleet verdwenen.

Ik gebruik 'O' dus heel erg vaak met vrijwel elke keer dat ik het gebruik, weer een nieuwe betekenis. Toch begrijpen mensen wanneer ik 'O' gebruik soms wat ik ermee bedoel. Dat vind ik een wonder. Dank voor deze mensen.

Meer berichten