(Foto: Free fotos)

Startproblemen

  Column

Startproblemen

Het jaar 2020 was nog maar net begonnen en ik dacht ergens dringend heen te willen. Dus: jas aan, kraag op, de werktas gevuld met dossiers en op een holletje naar de plek waar ik de auto vorig jaar achterliet. Keurig recht in het parkeervak voor de kerk.

De autosleutel lijkt een lichte aarzeling te tonen bij het vinden van het sleutelgat. Ook het omdraaien voelt onwennig aan. Er is echter geen tijd voor getreuzel. Ik open het autoportier daarom in een vloeiende beweging. Hup, tas naar binnen, keurig= op de vloer voor de stoel van de -overigens niet aanwezige- passagier. Hierna neem ik zelf plaats op de bestuurdersstoel en zoek even naar de juiste zithouding.

Na een paar keer heen en weer wippen en enig friemelen met de geschoeide voeten over de drie zich op de bodemplaat van de auto bevindende pedalen en dan weet ik het weer. Dit is h'm, die trouwe vierwieler die me vorig jaar (en vele jaren daarvoor) van A naar B bracht en naar vele, verre bestemmingen. Ja, dit is h'm, de Gazelle onder de bestelauto's.

Met een geroutineerd gebaar druk ik de autosleutel in het contactslot en draai de sleutel van mij af. Hummehummehummehum. Ik herhaal de beweging en ontlok hetzelfde, enigszins verontrustende geluid aan de machine onder de motorkap. Hummehummehummehum. De knop voor het inschakelen van de verlichting staat op uit. Dat ontlokt mij een diepe zucht, want je wilt niet graag wegens een ondoordachte daad als sufferd afgeschilderd worden.

Nog maar een keer de startsleutel omgedraaid. Hoemmm-hoemmm-hoemmm. Een ander geluid, maar geen vroem. Bij de volgende poging klinkt er slechts een enkele hoeoemmm. Daarna is het stil. De ruitenwissers zwaaien als een soort van afscheid een keer doelloos over de voorruit, maar zien al snel de zinloosheid van hun actie in en blijven halverwege de ruit steken. Een soort mechanische 'goeiendag', 'tabeh' of 'bekijk het maar'. Een teken van dreigend oponthoud.

Een ding is klip en klaar: ik heb dit nieuwe jaar last van startproblemen.

Willem Messchaert

Kolhorn

Meer berichten