Giovanni Masetti, onherkenbaar in zijn rol als wolf vertelt Roodkapje voor 15+ in de Fluxus. (Foto: Tessa Meijer)

'Weg met schuifdeuren-imago'

ZAANDAM – "Met de officiële erkenning van verhalenverteller tot de inventaris van Immaterieel Erfgoed Nederland, wordt dit beroep uit de sfeer van 'optreden tussen de schuifdeuren' gehaald. Een mooie stap voor de 250 officiële verhalenvertellers die Nederland rijk is", zegt Giovanni Masetti. De Zaandammer is één van die groep die via het gesproken woord het fenomeen verhalen vertellen in leven houdt.

Op zaterdag 25 januari vond in de Gelderlandfabriek in Culemborg de officiële bijschrijvingshandeling plaats. Verhalen vertellen komt niet op de lijst omdat het 'bedreigd' is. Het is nu officieel erkend omdat zeven vertelorganisaties hun kracht gebundeld hebben als vertelfederatie en hebben kunnen verwoorden dat het relevant is voor de samenleving dit erfgoed over te dragen aan de komende generaties.

Verhalen vertellen officieel erkend tot Immaterieel Erfgoed Nederland

"Een verhalenverteller is niet iemand die komt 'voorlezen'. Een verhalenverteller zorgt ervoor dat via het gesproken woord dingen begrijpelijker worden", verklaart de woordartiest. Hij is blij dat in december 2019 de voordracht van verhalenvertellen officieel goedgekeurd is door de toetsingscommissie van het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland.

Kunstvorm

"Het verhalenvertellen is een kunst- en communicatievorm waarbij met de verbeelding innerlijke beelden gecreëerd worden bij de luisteraar. Bij het verhalenvertellen vindt een open en directe communicatie plaats die twee richtingen opgaat, tussen de verteller en het publiek. Het vertellen van verhalen maakt interactie mogelijk tussen de aanwezigen", zegt Giovanni.

Interactie

Als verhalenverteller kan hij vooraf nooit exact aangeven waar het verhaal naar toe gaat. "Ik werk intuïtief. Verdiep me in het onderwerp, zoek het verhaal erbij en 'schrijf' het op in mijn hoofd. Wat ik vertel moet niet alleen passen bij de luisteraar, ik zoek tevens interactie. Verhalen vertellen is geen éénrichtingsverkeer. Bovendien weet ik zo nooit waar het publiek mee komt. Daarom blijft het spannend."

Bolhoed en Firetti's

De Zaankanter is een bekende verschijning in het Zaanse. Hij maakt, samen met Hans Fiere, onderdeel uit van het duo De Firetti's. Is duidelijk herkenbaar aan zijn onafscheidelijke bolhoed, rappe praten, zijn werk als creatieve duizendpoot, organisator en verbinder. Helemaal leven van verhalen vertellen lukt Giovanni niet. Vandaar dat hij ook werkt voor Zaankanters voor Elkaar.

Apart genre in theater

"In Nederland kan slechts een handjevol mensen leven van verhalen vertellen. Het is ook een beroep waar 'onbekend maakt onbemind' bij opgaat. Door de erkenning hoop ik dat mensen verhalen vertellen serieuzer gaan nemen als erkende kunstvorm. Dat het een apart genre wordt in het theater waardoor het ook meer gaat leven bij het grote publiek. Waarbij je geen uitleg meer hoeft te geven als je naar een avond gaat waar alleen een verhalenverteller op de bühne staat."

Weg met saaie audiotour

De erkenning is stap één, de uitvoering om meer ruchtbaarheid aan dit bijzondere beroep te geven de volgende. "Het is de schone taak aan de verhalenfederatie om daar aan te werken én de verhalenvertellers natuurlijk zelf", zegt Giovanni. "Ik hoop ook dat verhalen vertellen wordt opgenomen in het onderwijs om de jeugd kennis te laten maken met deze kunstvorm. Maar ook dat musea bijvoorbeeld hun audiotour vervangen door een levend persoon die het verhaal vertelt."

Open podium Fluxus

Een mooi moment om kennis te maken met een verhalenverteller is de uitvoering die Giovanni op 21 februari geeft tijdens het FluXus open podium in de Groote Weiver in Wormerveer. Daar vertelt hij de 15+ variant van het sprookje Roodkapje. Samen met een muzikant wordt het beroemde verhaal van de wolf met 'grote oren' die de oma van Roodkapje wil nuttigen op een heel andere manier verteld.

Dubbele lagen

"Het zoete verhaal waarin alleen de slechte wolf wordt gedood door de jager is door de Vlaamse schrijfster en antropoloog Marita de Sterck getoetst. Zo brengen wij in de voorstelling de dubbele lagen in het verhaal tot leven als ouder-kind relatie, het synoniem staan van de grote, boze wolf voor de grote boze mensenwereld. Terwijl de 'relatie' tussen roodkapje en de wolf ook verre van fijn blijkt… Het is maar goed dat ik een masker draag, want ik krijg soms rode oortjes van de expliciete taal…", lacht Giovanni. Het open podium begint om 20.30 uur.

Zie ook: www.sterksteverhalen.nl

Meer berichten