Emmy beleeft nostalgische filmavonden in haar eigen achterhuis

Cultuur
Het inleggen van de film door alle geleiders lijkt een wiskundige opgave voor gevorderden.
Het inleggen van de film door alle geleiders lijkt een wiskundige opgave voor gevorderden. (Foto: Jerry Axelsson)

Even een filmpje opzetten. Dankzij Netflix vergt deze handeling in de meeste huishoudens niet meer dan drie knoppen indrukken op de afstandsbediening. Zo niet voor Emmy Rosbeek. In haar Rijswijkse woning draait nog regelmatig een echte oude bioscoopprojector.

Door: Marc Tangel

Film was eigenlijk de grote hobby van haar overleden echtgenoot Ronald. Emmy leerde hem kennen in 1999. “In die tijd ging ik wel eens naar de bioscoop”, herinnert Emmy zich, “maar de meeste acteurs of actrices zeiden me niks. Wel had ik een favoriete regisseur, Yimou Zhang. Ronald kon echter zo gepassioneerd vertellen en van lieverlee ga je er steeds meer in mee.”

Laurel & Hardy

De liefde van Ronald voor film kent zijn oorsprong al in de jeugdjaren. “Zijn moeder was pedicure”, weet Emmy. “Als Ronald en zijn broer op woensdag uit school kwamen, kon ze die twee jongens niet in huis gebruiken. Dus kregen ze wat geld mee voor de Rembrandtbioscoop aan het Lorentzplein. Daar draaide vaak een film van Laurel & Hardy, ook zo’n grote liefde van hem.”

Eigen cinema

Ronald was in zijn jeugdjaren opgeleid tot ambachtelijk automonteur, maar vond weinig bevrediging in het wisselen van onderdelen waar het werk hoofdzakelijk uit bestond. Hij switchte van baan en kwam terecht achter de balie bij bioscoop De Midi in de Haagse Carpentierstraat. Binnen no time zat hij als operateur in de filmcabine en na enkele omzwervingen werd hij uiteindelijk eigenaar van een eigen bedrijf dat gespecialiseerd was in het onderhoud van analoge filmapparatuur. “Toen wij na anderhalf jaar besloten samen te gaan wonen moest het nieuwe huis aan twee voorwaarden voldoen: genoeg logeerplekken voor mijn familie en ruimte voor een cinema. Dit huis voldeed aan al onze wensen. De aannemer heeft het huis bouwtechnisch aangepast, maar de aankleding van de bioscoopzaal hebben we zelf gedaan.”

Twaalf kilo

Het eindresultaat is na al die jaren nog steeds heel sfeervol. Het rode zaaltje oogt bijzonder knus en de projectorruimte voor de 35mm films erachter is op zijn minst imposant te noemen. Het opzetten van een volle filmspoel, met een gewicht van tien tot twaalf kilo, is handeling die niet onderdoet voor menig sportschoolactiviteit. Het inleggen van de film door alle geleiders lijkt een wiskundige opgave voor gevorderden. Toch draait Emmy haar hand er niet voor om.


Een volle filmspoel heeft een gewicht tot wel twaalf kilo - foto: Jerry Axelsson

Filmavonden

Het echtpaar hield de bijzondere hobby niet voor zichzelf. Regelmatig nodigden ze vrienden uit voor een gezellige avond. “Een week van te voren gingen we dan bedenken: ‘wat zullen we draaien?’”, vertelt Emmy. “Zo’n avond bestond altijd uit een voorprogramma en een hoofdfilm. Dat voorprogramma stelde Ronald zelf samen. Soms een korte film, zoals Lauren & Hardy, maar hij had ook oude filmtrailers en polygoonjournaals in de collectie. In totaal heeft hij zo zestig voorprogramma’s gemaakt.”

Heiligdom

Ronald was op deze avonden de technicus, Emmy de gastvrouw. Na zijn overlijden in januari 2021 besloot Emmy, na aanvankelijke aarzeling, de collectie actief in ere te houden en de filmavonden voort te zetten. “Daarbij kreeg ik hulp van vrienden die ook verzamelaar zijn”, zegt Emmy. “De eerste drempel die ik over moest was het betreden van Ronald’s domein. Het was toch een beetje zijn heiligdom. In het voorjaar van 2022 draaide ik voor het eerst een paar films onder leiding van één van Ronalds vrienden. Ik heb nooit aan de projectoren gezeten toen Ronald nog leefde., maar nu deed ik langzamerhand steeds meer zelf. In augustus van dat jaar voelde ik me zeker genoeg en pakte ik een film om voor mezelf te draaien. ‘Dat was On A Clear Day’ van Barbara Streisand, een film uit 1968. Toen ik deze uit de blikken haalde en zag hoe fragiel de acetaatdrager inmiddels was, dacht ik wel even ‘Waar ben ik aan begonnen?’ Gelukkig ging het goed, wat me echt een enorme kick gaf!”