Ook eenzame uitvaart kan mooie plechtigheid zijn

Nieuws
Geen familie, vrienden of bekenden aan het graf van Gaston. Alleen zijn begeleiders, de uitvaartonderneemster, de wethouder, en medewerkers van de begraafplaats.
Geen familie, vrienden of bekenden aan het graf van Gaston. Alleen zijn begeleiders, de uitvaartonderneemster, de wethouder, en medewerkers van de begraafplaats. (Foto: Ellemieke Fotografie)

Een uitvaart zonder nabestaanden, ook wel eenzame uitvaart genoemd, komt ook in Rijswijk een paar keer per jaar voor. “De zorg voor een respectvolle uitvaart is belangrijk voor mij”, vertelt uitvaartonderneemster Nancy van Buuren. “Het gaat om mensen die geen nabestaanden meer hebben. Wanneer zij komen te overlijden is er helemaal niemand die de uitvaart kan organiseren”, vult zij aan.

Door: Robert Heijdemann

“In de wet is vastgelegd dat de gemeente de uitvaart verzorgt in het geval dat een overleden persoon geen contacten meer heeft”, legt wethouder Gijs van Malsen uit. “Als gemeente vinden wij het belangrijk dat in zo’n geval er ook een respectvolle plechtigheid is, waarbij gezocht moet worden naar zoveel mogelijk persoonlijke elementen.” De wethouder is altijd aanwezig bij eenzame uitvaarten: “Vaak hebben overledenen geen gemakkelijk leven achter de rug. Als vertegenwoordiger van de Rijswijkse bevolking neem ik afscheid namens de inwoners.”

Schemering

Begraafplaats St. Barbara vormt normaal een oase van rust in de bedrijvige Binckhorst, maar deze woensdagochtend is het er druk. Alles wordt in gereedheid gebracht voor de uitvaart van de 53-jarige Gaston. Hij bewoonde een kamer op een beschermd wonen locatie. In de transparante kleine kapel staat de kist, rijkelijk gevuld met bloemen in een bloemenband van medebewoners. Het nummer ‘Schemering’ van Boudewijn de Groot klinkt. Naast de wethouder zijn er ook vier begeleiders van Gaston. Zij hebben hem goed gekend, zowel op zijn goede als op zijn minder goede momenten. Voor hen is het belangrijk hier te zijn. “Voor ons is hij meer dan een cliënt. Je wil hem geven wat je ook aan een vader, moeder of dierbare zou meegeven. Wij voelen ons als zijn familie.”

Eindelijk rust

Herman, één van de begeleiders vertelde over het bewogen leven van Gaston, voor zover dat te achterhalen is. Over de zijn bewogen leven, zijn moeite met de maatschappij. Na de bijeenkomst wordt de kist naar een pas gedolven graf gebracht en begraven. Rijswijk heeft gekozen voor een begrafenis en geen crematie. Voor het geval dat er in de komende jaren toch nog een familielid of vriend zich meldt, dan is er tenminste een graf met een naambordje aanwezig.

Nancy van Buuren vindt het belangrijk dat ook overledenen zonder dierbaren alle aandacht krijgen tijdens een uitvaart: “Iedereen heeft recht op een respectabel afscheid. Juist voor de overledene die eenzaam gaat.” Zij las nog een gedicht voor dat passend was voor het leven van Gaston, waarvan hier enkele regels:

‘In het stille afscheid van een leven verslonden,
Ligt een man, zijn verleden door stormen geschonden.
Een ziel vol strijd, een hart vol pijn,
Een leven lang gevangen in een web van schijn’.