‘Gouden’ voetbaljaren begin jaren negentig herleven op reünie RKSV Vredenburch

Sport
Ronald van der Sman (links) en Zier den Heijer halen herinneringen op uit plakboek over de ‘gouden’ jaren van Vredenburch 1989 tot 1994.
Ronald van der Sman (links) en Zier den Heijer halen herinneringen op uit plakboek over de ‘gouden’ jaren van Vredenburch 1989 tot 1994. (Foto: Kees Franken)

Bij menig supporter van KRSV Vredenburch staat de datum van zondag 14 april rood gemarkeerd in de agenda. Op die dag is een reünie van het succesvolle 1e elftal uit de jaren 1989-1994. Met als bindende factor de ambitieuze hoofdtrainer Frank Kuijl. Mede organisatoren Ronald van der Sman (57) en Zier den Heijer (71) over een ‘gouden’ periode bij hun club.

Door: Peter Petit

Het tijdvak tussen 1989 en 1994 staat te boek als één van meest succesvolle in de roemruchte geschiedenis van de vierde klasser met als hoogtepunt promotie naar de derde klasse. Binnen een jaar werd zelfs bijna opnieuw promotie bereikt, maar de beslissende finale tegen Gouda werd, na een spectaculaire scoreverloop, nipt met 4-3, verloren. Ronald van der Sman, destijds speler van het eerste: “Vredenburch was altijd gezellig, maar de prestaties bleven op basis van wat mocht worden verwacht, altijd achter. Kuijl keerde die tijd om door zijn originelere aanpak. Zo kregen wij een mooi uitrusting, mooie trainingspakken, een uit- en een thuis tenue, voetbaltassen. Hij introduceerde een omroepster bij onze wedstrijden, kwam met het idee voor de ‘pupil van de week’, en wij gingen op trainingskamp”.

Old school

Zier den Heijer (71), in die periode lid van het bestuur van Vredenburch dat de ideeën van Kuijl faciliteerde: “Er waren in die tijd nog veel old school trainers, Kuijl had echt de ambitie om in het profvoetbal aan het werk te gaan, wilde alle trainersdiploma’s halen. Hij heeft zelfs nog stage gelopen bij Manchester United”. Van der Sman herinnert zich nog goed dat Kuijl ook best consequent kon zijn. “Als je in de voorbereiding op het seizoen op vakantie ging, was het gewoon klaar, ook al was je nog zo goed, dan speelde je minimaal een of twee maanden niet in het eerste. Speelde je zaalvoetbal, dan was dat ook een probleem in verband met het risico een blessure op te lopen. Zelf dronk ik de avond voor een wedstrijd nooit een biertje, ik ging op tijd naar bed en lette op mijn voeding. Als spelersgroep waren wij er serieus mee bezig, voetbal stond bij ons op nummer 1, 2 en 3. Kuijl stelde eisen aan ons als spelers. En dat kon hij makkelijk doen, want hij had de beschikking over een ambitieus eerste, tweede en derde elftal, dus hij had genoeg keuze. Hij wilde gewoon laten zien dat hij een goede trainer was. Met zijn inbreng kon hij het verschil maken en stappen maken. Kuijl, zelf ook betrokken bij de organisatie van de reünie: “De spelersgroep heeft bewezen dat een juiste instelling, eerst prestatie, dan pas gezelligheid, de basis vormt voor succes”. Van der Sman wijst ook op de synergie in de spelersgroep van destijds. “Onze groep varieerde van metselaar tot doctorandus, en daar alles tussenin. Het was een onwijs leuke groep die elkaar respecteerde, met, ook niet onbelangrijk, veel voetbalkleedkamerhumor.

Ook Kuijl kijkt met veel plezier terug op een fraaie en succesvolle periode in zijn imposante trainersloopbaan met als hoogtepunt de promotie naar de derde klasse. Kuijl: “Het was toen ook een groot voordeel dat er halverwege mijn periode een talentvolle groep jeugdspelers naar de selectie overkwam”.

Plakboek

Nee, het is niet zo dat de vriendengroep van destijds, de deur bij elkaar plat loopt. Maar de selectiegroep van toen ziet elkaar nog geregeld, drinkt nog vaak een biertje met elkaar en plannen gezamenlijke vakantie. “Ook als ik met de groep spelers praat die ik wat minder tegenkom, lijkt het net of we vorige week nog op het trainingsveld stonden. Dat is het magische, dat je als volwassene nog blijft hangen in je plakboeken, dat zijn van die warme herinneringen. Heeft ook veel met clubgevoel te maken. Mede dankzij mijn opa, clubicoon en daarnaast ook nog eens één van de oprichters van de Katholieke Rijswijkse Sport Vereniging bestaat Vredenburch nog. In de jaren 30 had hij een prijs in de loterij gewonnen en het geld dat hij kreeg schonk hij aan de club, waardoor deze weer boven Jan kwam” aldus Van der Sman.

Oud Rijswijk, geboortegrond van de club, loopt als een rode draad door de geschiedenis van de huidige vierde klasser. Op de zaterdagmarkt in het oude centrum wordt Van der Sman nog regelmatige aangesproken door supporters uit die tijd en de laatste weken gaat het vooral over de aankomende reünie. “Van der Sman: “Ik hoop dat het enthousiasme dat ik op de markt ervaar, een beetje de thermometer is van wat er in april tijdens de reünie gaat gebeuren. Er komen aanmeldingen binnen van mensen die ik lang niet meer gezien heb, ook van mensen die inmiddels zijn verhuisd naar een ander deel van ons land”.

De spelersgroep uit deze glorieuze periode in de geschiedenis van Vredenburch werd bij de wedstrijden, toen nog op de zondag, steevast begeleid door een grote en vaste supportersgroep. Uiteraard zijn deze supporters van toen ook van harte welkom tijdens de samenkomst. Den Heijer hoopt dat de huidige generatie van het momenteel zo succesvolle 1e team ook acte de présence wil geven op de reünie. Den Heijer: “Mijn ambitie is dat de selectie die we nu hebben, en echt een leuke groep is, kennis komt maken met de groep uit de ‘gouden jaren’ van Vredenburch. Den Heijer: “De spelers bleven na de wedstrijd nog vaak in de kantine ‘hangen’, iets wat de huidige 1e selectie ook doet, wat ook belangrijk is, dan heb je in het veld ook wat voor elkaar over. Deze generaties kunnen van elkaar leren, er zitten echt leuke paralellen tussen beide teams, daarom zeg ik tegen deze jongens; praat eens met die spelersgroep van 89-94”.

Chemie

Na het verlies in de finale om een plek in de tweede klasse, bleef Kuijl nog één seizoen in Rijswijk bij Vredenbuch actief, waarin, bijna traditioneel voor Vredenburch, de nacompetitie werd gehaald. Zijn vertrek betekende het einde van een tijdperk. Het aantrekken van Ben van Dam als hoofdtrainer om Kuijl op te volgen, bleek geen succes. De chemie was weg, en Van Dam was na drie maanden alweer uit De Burcht vertrokken.

Aanmelden voor deze bijzondere reünie kan nog steeds, via het E-mail adres van Zier den Heijer: z.den.heijer@ziggo.nl.