
SCHAGEN – Negen unieke dames delen hun hartverwarmende en inspirerende verhalen over hun vriendschap. De datum 30 juli stond in het teken van de Internationale Dag van de Vriendschap. Hoewel de Verenigde Naties deze dag hebben ingesteld om vrede en begrip tussen culturen te bevorderen, draait het uiteindelijk om het vieren van vriendschap in al zijn vormen. Olga en Marianne, Roos en Sandra, Iris & Jori (ter nagedachtenis aan Jori), Marieke, Mirelle en Meta, en Wendy en Soraja vertellen over hun waardevolle vriendschap. Olga en Marianne vierden afgelopen maand hun 46-jarige vriendschap, terwijl Iris vertelt over haar beste vriendin Jori, die in oktober 2022 overleed. Aan het woord zijn Meta, Marieke en Mirelle.
Marieke, Mirelle en Meta zijn drie vriendinnen. Allemaal groeiden zij op in de wijk Groeneweg in Schagen. Ze deelden ook hun basisschooltijd op de Klimop. “Daar kennen wij elkaar van. Dit jaar vieren wij alweer 42 jaar vriendschap. Mirelle is de kleinste van ons en ook de jongste. Zij tikt als laatste van ons de 49 jaar aan. Volgend jaar zien wij allen Sarah”, trapt Meta af. De vriendschap zit in hun hele leven verweven. “Alle eerste keren hebben we met elkaar beleefd. Dronken worden, zoenen, vriendjes, kinderen, een huis kopen. We hebben tot nu toe alle mijlpalen in een mensenleven met elkaar beleefd. Dat ga ik met niemand anders op deze manier nog krijgen in een vriendschap. Dat is voor mij erg bijzonder.”
Tekst gaat door onder de foto.
![]()
Meta, Marieke en Mirelle die de Dolly Dots playbackten. - aangeleverd
De moeder van Marieke wees op haar allereerste schooldag naar een leeg stoeltje naast een blond ‘grietje’. “Ik moest naast haar gaan zitten, dat bleek Mirelle te zijn. Later kwam ook Meta bij ons in de klas. We kennen elkaar door en door. Ook elkaars familie. Je deelt kostbare geschiedenis met elkaar. Bijvoorbeeld de eindmusical. Dat vergeet je niet meer. Samen doorliepen we de brugklas. Wat genoten we van het feest in discotheek De Lantaern. We zijn samen ook voor het eerst zonder ouders op vakantie gegaan. De eindbestemming was Camping Kogerstrand op Texel”, legt Marieke uit. Ze moet lachen als ze denkt aan de Polderse kermis en de eerste keer aangeschoten worden. Meta herinnert zich de vakantie naar Texel ook nog goed: “De tent op een heuvel in de duinen met de opening naar de verkeerde kant. De wind stond er op. Het regende, hup alles volle bak de tent in.”
Dronken worden, zoenen en vriendjes
Mirelle vertelt dat ze uren met elkaar aan de telefoon konden hangen, en dat terwijl ze maar op een paar minuten lopen van elkaar woonden. “We schreven ook brieven naar elkaar wanneer het vakantie was. Als je dan onderweg was, mocht je ze pas lezen. Bij de brief zat ook een cassettebandje met favoriete nummers en wat snoep erbij. Dat zijn grappige momenten.”
De vrouwen lachen hard als ze een gebeurtenis in hun jeugd herinneren. Meta vertelt dat ze op 13-jarige leeftijd eens werd gebeld door een man van leesblad Yes! (tijdschrift voor tieners red.). Hij vroeg haar of ze openstond voor een interview. Natuurlijk wilde Meta dat, leuk! “De vragen werden steeds intiemer. Ik vertrouwde het niet en gooide de haak erop. De volgende dag stond ik op het hoekje te wachten op Marieke. Samen fietsten we naar school en ik vertelde over de situatie. Marieke was verbijsterd, zij was namelijk óók gebeld! We snapten er niets van en verdachten iedereen in onze omgeving. Toen kwamen we onze lieve, maar toen nog naïeve Mirelle tegen. Wij het verhaal uitleggen. ‘O,’ zei ze: ‘Die man heeft mij ook gebeld en na het interview vroeg hij om de telefoonnummers van mijn vriendinnen.’ We lachen hier nog steeds om.”
Tekst gaat door onder de foto.
![]()
Mirelle en Marieke tijdens de vakantie. - aangeleverd
De meiden werden ouder en gingen allen een andere kant uit. De een studeerde in Amsterdam en de ander in Alkmaar. “Mirelle kon goed turnen en ging naar de ALO Amsterdam. Zij had een geweldige studententijd. Marieke en ik gingen naar de HBO-V in Alkmaar. Ons studentenleven zag er heel anders uit. Er was niets te beleven. Toen was ik wel een beetje jaloers hoor”, lacht Meta.
Nu kijken ze terug op een fijne jeugd in Schagen met warmte, geborgenheid en veiligheid. “We hebben een mooie basis gelegd en het heeft ons gemaakt tot wie we nu zijn; leuke, lieve meiden. Vrouwen eigenlijk, want tja, bijna 50”, grapt Marieke. De vriendschap staat centraal in goede en slechte tijden. “Alles is bespreekbaar. We kennen geen geheimen voor elkaar. Dat houdt ook in dat je soms eerlijk en kritisch naar elkaar bent”, leggen zij uit. Tegenwoordig spreken ze af om samen een hapje te eten. “Dan komt altijd de ‘Schagen-update’ over tafel. Hoe is het nu met en ken je die en die nog? Altijd leuk om herinneringen op te halen”, vertelt Mirelle. In de drie-eenheid is nooit sprake geweest van jaloezie. Simpelweg, omdat er nooit iemand buiten de boot viel. Alle drie hebben zij dezelfde droom: gezond blijven en over dertig jaar kunnen toosten op 75 jaar vriendschap. “Wat we hebben is bijzonder. Dat mag niet stuk gaan”, glimlacht Meta.






Meer nieuws uit Schagen?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie