Met grote verslagenheid heeft Stichting Spoetnik kennisgenomen van het onverwachte overlijden van haar bestuurslid Armand Simonis. Meer dan twintig jaar was hij secretaris van de internationaal actieve stichting, die in Vlaardingen gevestigd is.
Armand Simonis beheerde de website en was de huisfotograaf van Stichting Spoetnik. Hij werd in 1965 geboren in Den Haag. Hij was een echter computerman, maar met een open oog voor wat er in de wereld gebeurde, met name in Oost-Europa. Zo was hij zeer betrokken bij de komst van de Oekraiense wijk Mrija in Vlaardingen. Hij ondersteunde de activiteiten met advies en financieel, zegt Beja Kluiters, voorzitter van Spoetnik.
In de jaren ’90 bracht de liefde Armand Simonis naar de Krim. En daar ontstond ook een warme band met het land en zijn bevolking. Via Stichting Spoetnik en het Platform Nederland-Oekraïne was hij niet alleen betrokken bij het organiseren van talloze Oekraïnedagen, maar ook bij de verslaglegging van actuele gebeurtenissen in de Oekraïense politiek, in een tijd dat het internet nog niet zo wijdverspreid was als nu. Dat begon al in 2004 tijdens de Oranjerevolutie. “We zullen Armands betrokkenheid bij de gebeurtenissen in Oekraïne en bij het wel en wee van de stichting missen”, laat het bestuur weten. Spoetnik is ontstaan net na de val van de Berlijnse Muur. Nederland was een van de eerste landen die een ambassadeur stuurde naar Kyiv. We kregen toen de vraag om slachtoffers van Tsjernobyl, ziekenhuizen en met kinderverhuizingen te helpen. Er was erge armoede. Een paar jaar later was er een grote economische crisis in Oost-Europa. Vele vrachtwagenchauffeurs strandden in Nederland en Armand Simonis en Spoetnik brachten warme kleding, schoeisel en voedsel, want de chauffeurs hadden korte broeken, T-shirts, geen jassen of lange broeken, niets! Met de gedupeerden bezocht Spoetnik voetbalwedstrijden, concerten en circus. De RET verzorgde de transporten van de chauffeurs. Ook kreeg Spoetnk telefoonkaarten, zodat de chauffeurs een keer in de week naar huis konden bellen. Armand Simons heeft dertig jaar geleden en altijd daarna veel mensen geholpen die op zoek waren naar vragen over Oekraïne. Toen was het nog niet op internet te vinden. Hij zorgde dat donaties op de bedoelde plek terechtkwamen.