‘We gaan het redden’

DOOR GERARD S. VERVER

Wolters onderbrak in december zijn voetbalpensioen en haalde de kicksen en het trainingspak van zolder. De opdracht was duidelijk: “Haal CION uit de impasse, zorg ervoor dat die ploeg weer gaat stralen en een gevreesde tegenstander wordt.” Het was niet tegen dovemans oren gezegd. Zijn vooralsnog tijdelijke baantje levert “me heel veel plezier op”, schetst hij. “Plus een goed gevoel. Het is een prima stel.” Hij kreeg, ondanks het ontbreken van zijn eerste driepunter, al wel de indruk, dat “er al flink wat stappen gezet zijn.”

Niet, dat alles al loopt zoals hij voor ogen heeft. “Het komt goed, maar ik ga je nu echt niet vertellen welke strategische verrassingen we in petto hebben. Als dat de krant haalt doe ik er trainers van de tegenstanders plezier mee. Ze mogen wel weten dat we flink ingezet hebben op conditie.” Zoals zijn collega van Wippolder al merkte en opmerkte: “Die groep van jou heeft het conditioneel aardig voor elkaar. Die van mij zat er helemaal doorheen.”

Daarnaast probeert hij de structuur vorm te geven “Het was allemaal te wispelturig. Dan zag ik ze (toen nog als toeschouwer, red) druk zetten om bijna meteen weer in te zakken. Op die momenten mist de ploeg een mannetjesputter met overwicht. Eentje die aanstuurt. Die ontbreekt niet alleen bij ons. Die is er in het huidige voetbal bijna nergens meer.”

‘Nog 11 wedstrijden’

“CION hoeft tegen geen enkele tegenstander het lijdend voorwerp te zijn”, vindt hij. “In deze competitie kan, hooguit met uitzondering van de twee koplopers, iedereen van iedereen winnen. Wij staan laag. Te laag. Dat verdient deze ploeg niet. Iedereen, spelers én kader, doet zijn stinkende best. Het klinkt misschien uitdagend, maar ik heb er het volste vertrouwen in, dat we het redden. Trouwens, er zijn nog elf wedstrijden te gaan.”

De nacompetitie zou een reddend traject kunnen zijn, maar dat is niet aan Wolters besteed. Lachend: “Dat is in juni. Dan ben ik met vakantie.”